De Robosucker

Wauw, mijn laatste blog is zeker niet onopgemerkt gebleven. Werkelijk honderden reacties heb ik gekregen op de strijkapp. Lezers raakten echt geïnspireerd, wilden de uitdaging ook wel eens aangaan. Er ontstonden spontaan strijkkwartetten en grotere groepen strijkgekkies die zich enthousiast op de strijkapp abonneerden.
Ook kreeg ik talloze berichten van volgers die mij hun strijkwerk wekelijks wel wilden brengen, zodat ik nog eens extra kon trainen voor een nieuw record. Helaas kan ik daar niet aan beginnen, uiteindelijk is de strijkapp bedoelt om je eigen vaardigheden te trainen. Je laat je buurman tenslotte ook niet op jouw Strava-account rondfietsen. Maar toch lief dat ze aan mij dachten.
Ook viel het woord ‘influencer’. In eerste instantie dacht ik dat het om een soort griep ging, maar het blijkt dat je als influencer spullen krijgt toegestuurd om die zo leuk mogelijk te becommentariëren, zodat je volgers ze eensgezind gaan kopen. Zo werd ik begin deze week benaderd door firma X om hun Robosucker eens te proberen en daar een blog aan te wijden. Uiteraard was ik daartoe bereid en de volgende morgen stond het apparaat voor de deur.
De Robosucker is een grote damschijf die rondjes door je huis schuifelt en ondertussen de boel zuigt.
Klonk goed. Want terwijl ik aan mijn strijk-skills werk, wordt mijn huis brandschoon. Het installeren duurde even, maar uiteindelijk kwam het apparaat in beweging.
Ik moet zeggen dat ik het maar een raar ding vond. Het volgde geen logische route, scharrelde wat door de woonkamer en ik vroeg me af of hij wel overal kwam. De hoeken sloeg die gemakshalve over (maar eerlijk gezegd doe ik dat zelf ook). Verder zat ie iedere keer vast onder de bank, een kast en de salontafel, waar vandaan ik hem steeds weer moest bevrijden. Ook werd de hond er nogal gestrest van en ik ben bang dat hij de hamster opgevreten heeft, want die is al een paar dagen spoorloos.
Tijdwinst bracht het me zeker niet, want ik heb hem drie uur onafgebroken in de gaten gehouden. Je hebt toch een vreemde in huis die tussen je spullen loopt te rommelen.
Gister vroeg de firma X of ik al een review heb geschreven. Ik heb ze maar gezegd dat mijn laptop kapot is gegaan en zodoende niets kon beginnen. Vandaag werd een nieuwe geleverd ‘zodat u uw onze Robosucker van harte aan kunt bevelen’.
Ik ben er nog niet over uit, maar weet wel dat een carrière als influencer bepaald zuigt en waarschijnlijk na deze blog alweer ten einde is.

De strijkapp

Ik heb een waanzinnig gave app op mijn smartphone: de strijkapp.
Daarop kan ik precies bijhouden hoe snel ik strijk.
Het is heel eenvoudig.
Ik zet alles klaar. De strijkplank op de ideale hoogte, het ijzer tot aan de rand gevuld met water en een uptempo playlist op spotify.
De te strijken overhemden liggen op grijpafstand.
Ik start de app en pak het eerste shirt. Als een dwaas begin ik te strijken. Linker voorpand eerst, dan naar de rug en dan het rechter voorpand. Ik wil sneller dan de vorige keer, want daar krijg ik een kick van. Ik race over vouwen, de knoopjes vormen slechts een klein obstakel en sjees er overheen.  Dan de mouwen, de schouders en de kraag als laatst.
Klaar!
Snel pak ik het volgende shirt. In mijn poging een record te strijken sneuvelt er een knoopje en het zakje scheurt bijna uit. Jammer dan.
Vijf overhemden heb ik. Het vorige record staat op 3 minuut 40. Een blik op de app laat zien dat ik er bijna overheen ga. Een eindsprint moet me redden. Ik brand mijn vingers, maar strijden doet lijden.
Bam! Klaar!
Yes: 3 minuut 27! Een record!!
De overhemden hang ik in de kast, echt netjes zijn ze niet geworden maar je kan niet alles hebben. Ik plak een pleister over de brandplek en geniet van mijn overwinning en denk: volgende week nog sneller.
Oh en niet vergeten te delen op social media. Dat vinden mensen leuk.

Henk pakt de fiets. Start de strava-app.
Hij heeft er zin in. Een mooi recordje neerzetten.
Behendig slingert hij door het verkeer, rijdt door rood, springt over vluchtheuvels.
Op weg naar de hei en het bos. Daar fietst hij over een loslopende hond, duwt een appende tiener van de fiets, jaagt kleine kinderen de stuipen op het lijf en brult naar argeloze wandelaars die hem in de weg lopen.
Hij perst er een eindspurt uit, haalt zijn wang open aan een laaghangende tak, maar merkt het nauwelijks. Het enige dat telt is het resultaat.
Bam! Klaar!!
Yes! Hij heeft zijn tijd weer verbeterd.

Oh en vooral even delen. Dat vinden de mensen leuk.