Een échte baan of….

Sinds drie jaar ben ik met veel plezier vrijwilliger in het restaurant van een verzorgingstehuis.
Koffie schenken, de maaltijd serveren, een praatje maken, een muziek- of filmavond verzorgen… ik doe het met veel plezier. Daarnaast assisteer ik de gastvrouw wanneer dat nodig is. Leuk werk allemaal, maar er zijn weken dat ik twintig uur werk en dat vind ik wel wat veel voor een vrijwillige baan. Gelukkig verkeer ik in de bevoorrechte positie dat ik het voor het geld niet hoeft te doen. Toch heb ik niet lang getwijfeld, toen er een betaalde vacature kwam voor gastvrouw. Die was mij op het lijf geschreven: de dagelijkse gang in het restaurant, de winkel en de receptie organiseren. Gasten ontvangen en bedienen en daarnaast de maaltijd voorbereiden.
Wat meer verantwoordelijkheden. Ik solliciteerde.
In eerste instantie kreeg ik een afwijzing: ik paste niet in het functieprofiel. Eigenaardig, want als vrijwilliger deed ik dat wel. Maar twee dagen later kreeg ik een telefoontje: er was iets verkeerd gegaan en ze wilden toch graag een gesprek. Dat heb ik vanochtend gehad en het verliep goed, alleen bleek de functie iets anders in te houden dan beschreven. De hoofdmoot was het opwarmen van de maaltijd, het koken van de soep en jus, opscheppen en afwassen. Het werk in het restaurant, de winkel en de receptie zou slechts af en toe voorkomen.
Ik had mijn keuze snel gemaakt: bedankt, dan maar geen salaris, maar wel voldoening van en plezier in mijn werk.
Toen ik even later op weg was naar een bewoonster die ik al een tijdje niet gezien had, kwam ik mevrouw T. tegen. ‘Ik ben zo blij je te zien,’ zei ze en we maakten even een praatje. Ook de (naar zo bleek) zieke mevrouw E. deed het bezoekje zichtbaar goed.
Ik wist het zeker: ik had de juiste keuze gemaakt.
Ik houd van het werk wat ik doe, van de mensen in het huis en ik krijg zoveel van ze terug. Dat is misschien wel net zo belangrijk als een paar honderd euro aan het einde van de maand.

Advertenties

21 gedachtes over “Een échte baan of….

  1. Hoi Ha, Goeie keuze gemaakt joh!! Geld verzoet echt niet altijd de arbeid. De genegenheid van je medemens is veel meer waard. Liefs Anda

  2. je hebt volkomen gelijk dat je toh kiest voor wat je altijd al deed
    ik doe bij de verstandelijke gehandicapten bij talant vrijwilligers werk en krijg 3 keer in het jaar een waardebon en dat zijn is voor bijna 3uren in de week en het heel mooi werk we gaan ook wel eens een hele dag weg dan gaan we met de trein naar zwolle of Leeuwarden

  3. Je hebt het mooie in je hart gevolgd, lieve jij
    dat wordt altijd gezegend, is het niet linksom dan is het wel rechtsom
    dijk van een vrouw jij
    natuurlijk willen mevrouw E en mevrouw T je niet kwijt
    en mevrouw A.R. ook niet

  4. Ja je hebt gelijk er in. Mijn zus verkeert eigenlijk in zo’n zelfde situatie, ze was vrijwilligster en kon toen in de keuken gaan werken. Ze heeft het wel gedaan maar het is ook niet altijd naar haar zin. Zij hoeft het ook financiël niet te doen, inderdaad een luxe positie, maar zegt ook als het zo blijft ga ik weer vrijwillig werken. Daar had ze het beter naar haar zin. Precies hetzelfde wat jij ook doet helpen in het restaurant en koffie schenken en dat soort dingen. Tja konden we maar ruilen met elkaar zegt zij ook wel eens, helaas is dat niet mogelijk.

  5. Als je idd in de bevoorrechte positie bent, is de keuze niet moeilijk. Ik vind het ook heerlijk, en ik krijg er gelukkig wel voor betaald. Anders was ik mooi soep op haar warmen 😉

  6. Mooi van je Hanneke, wat zijn we in de zorg afhankelijk van mensen als jij. Kun je bij mij op de woning ook net zo af en toe een paar uurtjes komen helpen? 😉 ( Baarn is echt niet zo ver hoor….) of misschien wil je wel in het netwerk van Walter? Fijn weekend!

  7. Je hebt helemaal gelijk; als je kunt kiezen, is het veel beter om te kiezen voor voldoening dan voor geld. Geld maakt niet gelukkig (al is het handig), maar plezier en voldoening in wat je doet wèl!

  8. Ben ik helemaal met je eens Hanneke!!!
    Voor mij zou het geld wel belangrijk zijn, een stukje vrijheid betekenen, mijn eigen broek op kunnen houden, maar ……………… mijn vrijwilligerswerk geeft me zoveel voldoening, dat het voelt als een echte baan, trouwens vrijwilligerswerk is net zomin vrijblijvend als een betaalde baan, immers, men rekent op je?

  9. Als iemand mij vraagt: werk jij? Dan antwoord ik ja… een aantal uren per week variërend van 2 tot 12 uur. Ik doe vrijwilligerswerk… maar dan opeens is dat geen werk meer. Het lijkt net dat niet WAT je doet, maar WAT je verdient iets tot werk maakt.

    Ik doe al ruim 20 jaar vrijwilligerswerk… en een lach, een traan en af en toe een hand op de schouder met de woorden dank je… dat is zoveel meer waard dan het geld.

    En ja.. we hebben de “luxe” om vrijwilligers werk te kunnen doen!

    Mooi verhaal over mooi werk!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s