De man die nooit genoeg had

Eindeloos gulzig was de man. Zijn hele leven al geweest.
Als baby begon hij te krijsen zodra zijn flesje leeg was en toen hij peuter was, at hij grote borden pap en stapels boterhammen.
Zijn gulzigheid betrof niet alleen eten, maar later met name geld en goederen.
Op achtjarige leeftijd, haalde hij overal lege flessen op, die hij vervolgens inleverde voor geld.
Zo snel mogelijk nam hij een krantenwijk en op de middelbare school had hij een florerende handel in uittreksels en scripties.
Al tijdens zijn studie zette hij een internetbedrijfje op. Inkopen en verkopen van gebruikte goederen.
Er was vraag naar.  Zijn bedrijf groeide en groeide. En zijn bankrekening groeide evenredig mee.
Maar het was nog lang niet genoeg voor de man.
Inmiddels was hij getrouwd en had hij een zoon. Voor hem ging hij nog harder aan het werk. Junior zou zich over de toekomst geen zorgen hoeven maken.
De man kocht het ene bedrijf na het andere op en zo werd hij marktleider in zijn branche.
Maar ook nu was zijn honger niet gestild. Hij stopte pas wanneer hij de rijkste man van de wereld zou zijn.
Dag en nacht werkte hij.
Op achtenveertigjarige leeftijd had hij zijn doel bereikt.
Zijn foto prijkte op de cover van de Times: een man achter zijn bureau, een tevreden glimlach om de lippen en de handen om de enorme buik gevouwen. In het blad een interview met de meest vermogend man ter wereld.
Eindelijk had hij genoeg.
Zijn chauffeur bracht hem naar huis en terwijl hij de drempel overstapte van zijn immens grote villa, riep hij zijn vrouw.
‘Jennifer! Het is me gelukt! Ik ben de rijkste!’
Zijn stem echode door de hal. Het was ook het enige geluid dat er klonk.
Geen Jennifer die hem antwoordde of op hem toeliep.
‘Jennifer?’
De man ging op onderzoek uit, maar nergens zag hij zijn vrouw.
Pas in de slaapkamer vond hij haar briefje.
‘Sorry lief, ik heb genoeg van het alleen zijn. Mijn advocaat neemt contact met je op.’
Verweesd zat de man op het bed. Zijn blik dwaalde naar de foto op haar nachtkastje.
Een foto van Jennifer en hun zoon. Genomen twee maanden voordat Junior alle aardse goederen opgaf en bij de priesters in Nepal ging wonen.
Langzaam besefte de man die nooit genoeg had, dat hij weliswaar een onmetelijk vermogen bezat, maar tegelijkertijd niets had.

Advertenties

11 gedachtes over “De man die nooit genoeg had

  1. Ja zo kan het inderdaad gaan. Tel je zegeningen zeg ik altijd hoewel soms zou een beetje meer een aantal dingen wat makkelijker maken maar of ik er dan blijer van word weet ik niet. Als je iets koopt waar je voor moet sparen of zo geeft het volgens mij meer voldoening.

  2. Wat goed geschreven zeg ……….. tja, hoeveel lopen er niet met oogkleppen op, gericht op dat ene doel en missen daardoor de mooie dingen en de essentie van het leven.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s