De man die nooit wat won….

Al jaren deed hij mee aan prijsvragen.
Volhardend, maar steeds met diezelfde ontmoedigende mededeling dat hij toch nooit wat won en het eigenlijk maar beter kon laten.
‘Maar je weet maar nooit,’ voegde hij er dan hoopvol aan toe en verstuurde zijn antwoord.
Dat hij ooit kaartjes voor het Nederlands voetbalelftal en een fiets had gewonnen, was hij voor het gemak vergeten.
En toen kreeg hij dat telefoontje op zijn werk:  ‘U hebt onze prijsvraag gewonnen!
Pijlsnel gingen zijn gedachten. Natuurlijk wist hij nog wel dat hij mee had gedaan, maar welke prijs er aan verbonden was? Dat was hij even helemaal kwijt.
Gefeliciteerd meneer, u gaat drie dagen naar Florence.
De man wist niet hoe hij het had, maakte een vreugdedansje door het kantoor, de telefoon nog aan het oor.
Zijn collega’s keken hem verbaasd aan: zo’n uitspatting van vreugde hadden ze nog nooit mee gemaakt. Ongeduldig wachtten ze af tot de man het telefoongesprek beëindigd had.
‘Ik ga naar Florence! En heb een meet en greet met Dan Brown!!’ juichte de dolgelukkige winnaar.
‘Dan Brown?? De wereldberoemde schrijver van onder andere De Da Vinci code?!’
‘Ja! Die! En ik ben een fan van het eerste uur! Oh, dit is geweldig!! Ik moet mijn vrouw bellen, ze moet onmiddellijk vrij vragen.’
De collega’s maakten een rondedansje, vlogen hem om de nek en sloegen hem op de schouders, want hoewel ze zelf ook heel graag zouden gaan, gunden ze het de man van harte.
Nog geen week later stonden de man en zijn vrouw oog in oog met Dan Brown en maakten ze een kort praatje met hem.
Ze genoten van een diner in de prachtige ambiance van het Pallazo Vecchio in Florence.
De volgende dag verkenden ze de stad en bezochten ze de locaties, die in het nieuwe boek van de schrijver voorkwamen en ’s avonds woonden ze een lezing van hem bij.
Af en toe hadden ze de neiging zichzelf in de arm te knijpen, want dit kon toch allemaal niet waar zijn!
Zoals altijd, vlogen deze drie bijzondere dagen voorbij. Maar de indrukken zaten voorgoed verankerd in het brein van de man en zijn vrouw.
Nooit zou de man nog zeggen, dat hij nooit wat won.
Vol overgave stortte hij zich op nieuwe prijsvragen, tenslotte was hij in the winning mood. Maar een prijs als deze zou hij zeker nooit meer winnen.
Nu wil jij zeker wel weten wie die man en zijn vrouw waren?
Heel bijzonder: Zoon en Schoon!

IMG_2270

Advertenties

20 gedachtes over “De man die nooit wat won….

  1. Wauw, dat is nog eens een leuke prijs, ben wel een pietsie jaloers hoor! Zo’n grote schrijver te mogen ontmoeten is heel bijzonder.

  2. Oh echt super zeg, om een prijs te winnen is al super maar die ontmoeting! Zoon zal er nog lang van dromen! En het is hem van harte gegund! Door gaan hoor “Zoon” van Hanneke ;-).

  3. Zoon en schoon: van harte gefeliciteerd. Dat is een prijs om heel hard U tegen te zeggen. Florence is prachtig en dan de schrijver van je dromen tegenkomen is natuurlijk te gek.

    Hanneke, ik vind het zo knap dat je je hebt weten in te houden en dat je hier een echt verhaal van gemaakt hebt. Het is dat je het er bij schreef anders had ik tot het einde toe in fictie geloofd.
    Moge er nog vele verhalen komen uit jouw pen. Je stikt van de fans, dus je doet het niet voor niks he 🙂

  4. Ik zat tegen het einde steeds te denken: maar er moet nog een clou komen…Dit kon niet als een nachtkaars uitgaan. Kwam daarbij niet verder dan dat hij plotseling wakker schoot, maar dat is te simpel voor Hanneke. Maar voor zoon en schoon was het natuurlijk ook een droom. Je zult zoiets maar winnen!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s