De dichter en het bladerdek

Tijdens zijn ochtendwandeling met de hond, werd de dichter verrast door een prachtig schouwspel.
Een zonnestraal brak door de bewolking en bescheen het met bladeren bedekte bospad, dat in vuur en vlam leek te staan.
Terwijl zijn hond er niets van aantrok en diepe sporen trok in het bladertapijt, bekeek de dichter ademloos het spektakel. Toen sloot de bewolking en de magie was verdwenen.
Toch was er in het korte moment een fractie van een gedicht in de man opgekomen.
Hij raffelde zijn dagelijkse rondje met de hond af en spoedde zich naar zijn werkkamer.
Daar pakte hij een vel papier en zijn vulpen, sloot even zijn ogen en liet toen de inkt over het papier glijden.
Het goud bekoperd bladerdek…..
‘Henk!’ klonk het van beneden.
De dichter zuchtte kort.
‘Ja lieve?’
‘Maak je de voortuin nog even bladvrij. De wind van de afgelopen nacht heeft zo’n beetje alles in onze tuin geblazen.
‘Straks lieve.’
Waarom moest ze hem nu storen. Juist nu de woorden door zijn hoofd spookten, vechtend om als eerste uit zijn pen te vloeien.
‘Nee, nu Henk! Straks gaat het regenen en wordt het een glijbaan.’
‘Goed lieve.’
Met tegenzin verliet de dichter zijn werkplek en toog naar beneden.
Anderhalf uur en achttien vuilniszakken later, liet hij zijn vermoeide en bezwete lichaam weer op de stoel zakken.
‘Waar was ik gebleven….’
Het goud bekoperd bladerdek
Het moment was weg.
De betovering verbroken.
Hij las zijn eerste zin nog eens door en speelde wat met zijn vulpen.
Met driftige halen werden de woorden neergezet.
Het goud bekoperd bladerdek
Maakt me ieder najaar gek
Daarom smeek ik: Lieve Heer
Leg het maar bij de buurman neer.
Tevreden leunde hij achterover.
Het was misschien niet zijn beste werk, maar kwam wel recht uit zijn hart.
En was dat niet de essentie van poëzie?

Advertenties

22 gedachtes over “De dichter en het bladerdek

  1. Hmmmmmm is het niet een VROUW die daar met HAAR hond loopt en HANNEKE heet die bij het starten van het schrijven geroepen wordt door de stem van haar geweten die zich al uitte in het logbericht dat voor deze geschreven werd???

  2. Ja, dat goud bekoperd bladerdek is heel mooi, tot het op je eigen straatje valt 🙂 Trouwens, die vrouw is niet echt geëmancipeerd, want dan had ze het zelf op geruimd, of ………. ze lag op de bank met een mooi boek hahahaha

  3. Zo’n vrouw van Henk zouden ze moeten heropvoeden. Dat zijn mensen die, uit praktische overwegingen waar ze altijd gelijk in hebben, de passie uit de dichter trekken. Laat zo’n vrouw zich beperken tot haar zoon die te laat uit zijn bed komt. Ik sta helemaal achter Henk. Zijn gedicht is geen wereldgedicht maar een geslaagde hartekreet (al kan het woordje ‘de’ best uit die vierde regel zodat het gedicht metrisch juist blijft).

    Dit wordt op den duur een scheiding. Jouw schuld. Want jij hebt die vrouw bedacht.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s