Het theekastje

Na veertig jaar had ze het theekastje van haar oma eindelijk in het bezit.
Maar wat had het veel gekost.
Anna was de helft van een tweeling.
De twee zussen waren onafscheidelijk en regelmatig werd Anna voor Lena aangezien en andersom.
Samen doorliepen ze de lagere school. Vriendinnetjes hadden ze niet nodig. Ze hadden elkaar.
Na de MULO ging het tweetal naar de kweekschool. Ze wilden allebei juf worden en dan het liefst op dezelfde school of in ieder geval in hetzelfde dorp.
Ze zaten in het laatste jaar van hun opleiding toen hun oma overleed.
De meisjes waren heel verdrietig, want ze hadden ontzettend veel van de oude vrouw gehouden.
Maar ze hadden elkaar en samen verwerkten ze het verlies.
Toen werd de inboedel van hun oma verdeeld.
Zowel Anna als Lena had haar zinnen gezet op het antieke theekastje met het bijbehorende theeservies, dat al zolang ze konden herinneren bij oma in de woonkamer had gestaan.
Oma had in een kort briefje bepaald. Dat het theekastje naar Lena zou gaan en de inhoud er van naar Anna. Lena vond het een goede verdeling, maar Anna was het er niet mee eens.
Het theekastje en het servies konden niet gescheiden worden, die hoorden net zo bij elkaar als de tweeling.
Helaas, Lena wilde het kastje niet opgeven en Anna hield halsstarrig vast aan het servies.
Een bittere ruzie ontstond.
De jonge vrouwen spraken niet meer met elkaar, tot groot verdriet van hun ouders, die er alles aan deden de twee weer te verzoenen.
Ze groeiden uit elkaar.
Lena vond de liefde van haar leven, trouwde en verhuisde naar een dorp iets verderop waar ze binnen tien jaar vier kinderen kreeg.
Anna kreeg een aanstelling als juf op de dorpsschool en bleef haar levenlang vrijgezel.
Ze raakte verbitterd.
In haar ogen had Lena alles: een goede man, kinderen én het theekastje.
Het feit dat de man van haar zus met psychische problemen kampte, haar jongste kind een hartafwijking had en ze maar nauwelijks de eindjes aan elkaar kon knopen, zag ze niet.
Net zo min ze haar eigen zegeningen zag: een goed betaalde baan als het eerste vrouwelijke hoofd van de dorpsschool, een prettig huis en een goede gezondheid.
Lena had al diverse keren geprobeerd het contact met haar zus te herstellen, maar Anna had bokkig geweigerd. De gestuurde brieven ongelezen weggegooid.
En toen was daar die kaart.
Heden is van ons weggenomen,
mijn lieve vrouw, onze zorgzame moeder en grootmoeder
Lena de Groot, geboren Willemsen.

Anna ging niet naar de begrafenis, ze durfde niet.
Drie weken later werd een pakket op Anna’s adres bezorgd.
Ze las het begeleidende briefje.
“Beste Anna,
Lena stond er op dat jij dit zou krijgen.
Ze heeft de afgelopen jaren herhaaldelijk geprobeerd contact met je te krijgen, wat om onduidelijke redenen nooit lukte.
Met vriendelijke groet, je zwager Hans de Groot.”
Voorzichtig liefkoosden haar vingers het notenhouten blad van het theekastje.
Haar ogen vulden zich met tranen.
Het meubeltje was nog steeds mooi. Lena had het goed onderhouden.
Het kastje en het servies waren weer samen.
Maar de kans op een hereniging met haar zus was voorgoed vervlogen.

 

Dit past bij het onderwerp van de Word-Exact 300 van Plato ‘Scheiden’.
Omdat dit verhaal ruim vijfhonderd woorden heeft is het geen officiele WE-300.
Hier kun je er meer lezen.

Advertenties

24 gedachtes over “Het theekastje

  1. Wat eeuwig zonde deze scheiding….. zo in- & intriest!
    Zo jammer ook dat dit vaker gebeurt dan wij denken.

    Wel een heel mooi beschreven verhaal die een WE waardig, zoals van jou ook gewend 😉

    *zucht….. wat doen mensen elkaar aan….*zucht, slik, zucht*

  2. Wat een mooie WE Hanneke, dan maar een keer geen 300 woorden, hier kun je er echt geen een weglaten. Helaas gebeurt het ook vaak genoeg in het echt, vechten om een erfenis, of dat wegen scheiden door andere redenen… En soms is het dan helemaal niet meer terug te draaien zoals in jouw verhaal!

  3. Wat een geweldige WE Hanneke. Het was die ruim 500 woorden meer dan waard. 🙂
    Verdrietig dat dit nogal eens voorkomt. En soms om de meest onbenullige dingen. Achteraf, als het te laat kan zijn…

  4. Gloeiende, GLOEIENDE, wát een WE !
    Sneed door mijn ziel.

    Wij hebben namelijk ook een meisjes tweeling.
    En zoals in het verhaal, look a like’s, onafscheidelijk, geen vriendinnen, zelfde beroep.
    Nu heeft er een van hen kennis aan een man gekregen.
    De ander, die altijd vrijgezel zal blijven, is stik jaloers.
    Gelukkig gaat het nog niet om aardse zaken bij hen.
    Hoewel,………….. is een man ook niet een aardse zaak?
    Hulken zijn natuurlijk anders.
    Die zijn hemels!

  5. Hoi hanneke
    twee handen op een buik was het altijd, maar dat een theekastje er roet in moest gooien had denk ik niemand verwacht en ik denk de koppigheid van die ene zus ook niet
    Dit is een verhaal wat in het dagelijkse leven ook gebeurt, en je hebt het mooi geschreven
    Groetjes Rinus

  6. Pingback: WE voor de maand november | Platoonline

  7. Hanneke, ik heb je verhaal toch maar bij de WE vermeld. Het is een goed verhaal en ik denk dat veel mensen het graag zullen lezen. Wat een levensles geef je hier weg. De hebberigheid versus de liefde, het EGO-denken versus het loslaten. Anna zal nooit meer gelukkig kunnen zijn met het kastje. Iets om over na te denken voor al die mensen die er alles voor over hebben steeds maar meer te willen. Prachtig neergezet.

  8. Ik vind het echt een prachtig verhaal maar ook triest en helaas ook nog vaak waar ook. Ik moest wel meteen denken aan het theekastje dat mijn oma vroeger ook had in de “opkamer”” met een servies er in. Dat zoiets gewoon twee levens kan verwoesten..
    Een mooie WE…..

  9. Droevig zo’n ruzie om een theekastje. Bij het overlijden van mijn oma kregen haar dochters ruzie om een theeservies. Het is wat hoor. Ik hoop het zelf niet mee te maken.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s