Levenslijn

Eindelijk ging Jasons grote wens in vervulling. Hij zou vier maanden in een ruimtestation verblijven.
Hier had hij heel zijn leven naar toegewerkt.
Al vanaf zijn achtste jaar, toen hij de lancering van een raket had gezien op de televisie, wist hij: dit wil ik ook. Ik wil astronaut worden.
Zijn ouders verwachten eigenlijk dat het een jongensdroom was die vanzelf wel weer over zou gaan, maar dat gebeurde niet. Jason was vastbesloten: eens zal ik in de ruimte zweven.
Hij had zijn studie gericht gekozen. Was wetenschapper en piloot geworden en langzaam maar zeker kwam zijn doel steeds dichterbij. Tijd voor een vrouw of een gezin had hij niet, die zouden hem maar belemmeren op de weg naar zijn doel.
Op de dag van zijn achtenveertigste verjaardag kreeg hij het bericht dat hij geselecteerd was voor een programma ter voorbereiding op een ruimtevlucht.
Drie jaar later was het zover en stapte hij de capsule in die hem naar het ruimteschip zou brengen.
Jason genoot.
Hij voelde zich helemaal thuis tussen alle machines die hem hielpen zijn onderzoeken te verrichten.
Maar het mooiste vond hij het spectaculaire uitzicht.
De dag voor zijn vertrek moest hij wat aan de buitenkant van het schip repareren. Het was geen grote klus en zijn ruimtewandeling zou hooguit een kwartier duren.
Hij deed zijn ding en genoot nog eens van de enorme stilte om hem heen, de onafzienbare ruimte die hem omsloot. En hij wist dat hij dit nooit meer zou kunnen missen. Hier wilde hij voor altijd deel van uitmaken.
Zijn besluit stond vast.
‘Ik stap op,’ zei hij door het microfoontje dat hem met zijn collega’s aan boord verbond.
Resoluut maakt hij zijn veiligheidslijn los en langzaam dreef hij van het moederschip weg om eeuwig zijn plaats in de ruimte in te nemen.

Geschreven voor WE-300

Advertenties

19 gedachtes over “Levenslijn

  1. Pingback: WE-300: het woord voor september: Uittreding | Platoonline

  2. HartelijkHotHulk zou zeggen: gloeiende gloeiende.
    Maar ik ben Plaat en ik zeg: nou nou, dat is heftig. Dan moet je wel erg graag tussen de sterren willen stralen. Originele invalshoek. Net toen ik dacht, meer mogelijkheden zijn er vast niet, kom jij met deze oplossing. Fenomenaal. Pracht WE.

  3. Realistisch gezien doet Jason de goede stap.
    Er zou n.l. nooit meer zo iets moois op zijn weg komen, toch?
    Knappe WE Hanneke!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s