Rosa

Ze had er eigenlijk nooit moeten zijn, nooit geboren moeten worden.
Zo simpel was het.
Met een zoon en een dochter was het gezin van Arie en Lenie de Boer compleet geweest.
Ze waren zielsgelukkig met hun twee prachtige kinderen, die ze dan ook zoveel mogelijk aandacht en liefde gaven.
Aan hun geluk kwam abrupt een einde, toen hun Rosanne op achtjarige leeftijd plotseling overleed. Een hersenvliesontsteking beëindigde vroegtijdig het leven van het vrolijke, levenslustige meisje.
Lenie zakte weg in een depressie en zussen en vriendinnen raadden haar aan opnieuw zwanger te raken.
In eerste instantie wilde de verdrietige moeder er niets van horen, maar anderhalf jaar later, lag Rosa tevreden slapend in de wieg en bracht ze weer een beetje licht in het leven van de familie de Boer.
Rosa was heel anders dan haar overleden zusje. Ze was lang niet zo mooi en zeker niet zo getalenteerd. Er hing een zweem van ernst om haar heen, net alsof ze al op jonge leeftijd begreep, dat er van haar verwacht werd dat ze het verdriet van haar ouders moest verlichten.
Naarmate ze ouder werd, drukte het besef dat ze altijd tekort schoot steeds zwaarder op haar.
Ze was het altijd net niet: ze was niet zo mooi en gracieus als haar zus, lang niet zo slim en begaafd. Zelfs haar naam kwam drie letters te kort.
Toch liet ze niets merken. Haar moeder had het al moeilijk genoeg gehad, die had geen behoefte aan een opstandige dochter.
Maar ’s avonds in bed pleegde ze haar daad van rebellie. Dan trok ze met de punt van de passer evenwijdige krassen in de huid van haar buik.
Even voelde ze de sensatie van echt te zijn.
Rosa en niet Rosanne-de-tweede.
Het kind dat er eigenlijk nooit had moeten zijn.

geschreven voor WE-300 van juli Verzet.

Advertenties

17 gedachtes over “Rosa

  1. Zo net terug van vakantie (neem ik aan ) en dan al zo’n mooi verhaal en voor mij wel herkenbaar hoewel niet dat snijden gelukkig. Mijn vriendin verloor op 13 jarige leeftijd 2 broertjes en toen kwam daarna nog een zusje die het net wat minder deed dan haar grote zus en ook de schaduw van twee broertjes die zij nooit gekend heeft moest weerstaan en het verdriet van de ouders. En dat was heel moeilijk voor haar en soms nog. Dus een verhaal uit het leven gegrepen. Mooi.

  2. Leuk is natuurlijk het woord niet hier. Eigenlijk zou het een duimpje omhoog moeten zijn, of het woordje ‘goed’of ‘respect’ of iets dergelijks. Goed verhaal en mooie verwerking van het WEwoord!

  3. Tjonge Hanneke, ik ben even stil meis. Rosa…..hoeveel “rosa’s” zouden er geboren zijn en zich ook zo verlaten voelen?

  4. Pingback: WE 300: het woord voor de maand augustus | Platoonline

  5. Pingback: De WE voor de maand juli | Platoonline

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s