Heldenstatus

Het nieuws van vandaag brengt soms herinneringen aan lang vervlogen tijden boven.
Zo kwam het dat ik afgelopen zondag, bij het zien van een uitgelaten menigte en een touringcar, ineens moest denken aan die historische dag, ruim veertig jaar geleden.
Het was mei 1970, enkele dagen nadat Feyenoord de Europacup 1 -zoals dat toen nog heette-  had gewonnen.
Mijn oom Daan en tante Annie, woonden in Omoord en waren vervent Feyenoord aanhanger. Geen wedstrijd werd er gemist en het feest was dan ook enorm toen hun  cluppie de ‘Cup met de grote oren’ won.
Ik weet echt niet meer wat de gelegenheid was ( waarschijnlijk de verjaardag van mijn oom), maar mijn moeder, broertje en ik zouden uitgerekend op de dag dat Feyenoord terug zou komen van zijn geslaagde missie in Milaan, op bezoek gaan bij mijn oom en tante.
We waren van harte welkom, maar werden wel verplicht langs de route te gaan staan, waar de kampioensbus langs zou komen.
Mijn moeder had een bloedhekel aan voetbal en mij interesseerde het niets, alleen mijn broertje leek er wel lol in te hebben, ook al was hij toen voor Ajax.
Oom en tante waren voor de zekerheid al vroeg langs het parkoers gaan staan: je zou toch wat missen.
Het duurde uren.
Het was koud en ik moest plassen.
Zo af en toe klonk het ‘Hand in hand kameraden’ en daarna gebeurde er lange tijd weer niets.
Alles verliep ordelijk. Er werd niet gedrongen,vrouwen en kinderen eerst.
Iedereen bleef netjes achter de hekken.
Hooligans lagen nog in de wieg.
Eindelijk zwol het gejuich aan: de voorbijrijdende politiemotoren gaven aan, dat het nu toch echt niet lang meer zou duren. De bus passeerde, een witte veeg op mijn netvlies. Mijn oom en tante leken in hogere sferen, zo dicht waren ze nog nooit bij hun helden geweest. Ze scandeerden ‘Coentje! Coentje!’ en veegden een traantje weg.
Ik vond het maar raar allemaal, zoveel kou en zere voeten voor twee seconden bus?
Ik was opgelucht dat we weer naar huis gingen; eindelijk naar de wc. Terug naar het gebak.

Afgelopen zondag: Feyenoord wordt tweede in de competitie en dat is een mooie prestatie. Na lange tijd zal het ‘Hand in hand’ weer in Europa klinken. Rotterdam en verre omstreken viert feest.
De bus wordt omringd door uitzinnige fans.
Wat zouden oom Daan en tante Annie hiervan genoten hebben.
Ik wens de Rotterdammers veel succes in Europa, maar mij zie je niet meer langs de route. Ook niet als ze kampioen worden.
Sorry jongens. Een keer was genoeg.
Maar toch….ooit kan ik mijn kleinkinderen vertellen: ‘Oma was erbij, jongens.’
En dan die blikken in die oogjes……..
Heldenstatus.

foto: http://www.feyenoordgeschiedenis.net/wedstrijden/1970-Feyenoord-Celtic.htm

Advertenties

14 gedachtes over “Heldenstatus

  1. Wat een leuk verhaal, mijn broers hebben dit nog meegemaakt, in juni een maand later zijn ze verongelijkt!Dit roept het gelijk bij mij op mooi Hanneke het zijn wel fijne herinneren.
    lieve gr Ida

  2. Wat een leuke herinnering! Koester het maar, want je hoeft echt niet bang te zijn dat een Nederlandse club ooit nog een Europese beker wint. Alle goede spelers verdwijnen naar het buitenland.

  3. Wat een mooi stukje verleden….
    Ooit heb ik een viering in A’dam meegemaakt en ik vond het helemaal niet leuk…publiek stond gewoon op auto’s te springen, bovenop de woonboten…echt een chaos, soms zelfs bedreigend. En later op journaal zag ik hoeveel schade er was aangericht…vreselijk!

  4. Prachtverhaal en voor mij heel herkenbaar. Ik zag de wedstrijd op TV. In die tijd had ik een Rotterdams vriendinnetje. Wij staan samen op de foto met die cup met de grote oren (het zal wel een replica geweest zijn). Dat jaar was er feest in Rotterdam. Ik geloof dat het iets met het zoveel jarig bestaan van het postbedrijf te maken had. Het had ook een naam, iets met C 70 of zo. Ik zat in een kabelbaantje dat door het centrum ging. Later zagen we Tom Manders optreden in zijn eigen café. Mooie tijd. Door dit verhaal komt alles weer terug.

  5. Leuk om te lezen en hoewel mijn hart meer bij Adam Ajax ligt. Trouwens volgens mij waren die landskampioen haha al deed Feijenoord of zij het waren haha. Ben ooit vroeger met mijn vriendin naar een huldiging in Puttershoek van Ard en Keessie geweest, dat was zo ontzettend leuk, we hebben het er nog vaak over. Leuk dat herinneringen met zo’n verhaal weer bovenkomen.

  6. Voetbal: het mag geheel aan mij voorbij gaan. Maar als je man graag naar groene grasvelden op tv kijkt, vind ik het toch wel zo prettig dat hij voor Feyenoord is. Ik heb genoten van je blog. Vooral de briljante zin: hooligans lagen nog in de wieg. Briljant!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s