Klein geluk

Met een hond spreek je nog eens iemand.
Vanochtend liet ik Rizzo uit. (Of was het nou andersom?)
Hoe dan ook, bij het parkje achter ons huis, kwam ik een groepje tuinmannen tegen.
Ze waren druk bezig nieuwe beplanting aan te brengen.

‘Goedemorgen.’ zeg ik tegen een man, die druk bezig is de pasgeplante struiken eens flink aan te stampen.
De man draait zich om. Lang haar, ringetje door de neus, oorbellen in en  de zwarte vegen op zijn gezicht geven aan, dat hij het warm heeft.
‘Goedemorgen.’ antwoordt hij.
Jullie zetten er weer nieuw spul in?’ is mijn overbodige vraag.
‘Ja.’ zegt de tuinman, terwijl hij met een zwierig gebaar zijn lange haren uit het gezicht zwaait.
‘De vorige struiken hadden erg te lijden van de auto’s en fietsers die hier langs reden, ze werden kaal en het onkruid had vrij spel . We zetten er nu Acers in, esdoorns.’
Vol vuur beschrijft hij de andere struiken, geeft aan hoe hoog de nieuwe beplanting gaat worden, legt uit dat de hoge bomen hun wortels naar het nabij gelegen water leiden en geeft ondertussen zijn collega’s, die allen een beperking hebben,  instructies.
‘Je hebt mooi werk.’ zeg ik. ‘Lekker buiten met de natuur bezig.’
‘Dat klopt, mijn ouders wilden dat ik het management  in zou gaan. Ik had het gemakkelijk gekund, want ik kon aardig leren, maar hier ligt mijn hart. Van jongs af aan al. Geen stress, gewoon lekker bezig zijn.’
Ineens kijkt hij omhoog.
‘Hoort u dat? De specht.’
Ik hoorde hem ook en samen zien we hem een paar bomen verderop, druk bezig zijn territorium af te bakenen en een vrouwtje te lokken.
Ik moet weer verder. Dat wil zeggen, Rizzo vindt dat het gesprek lang genoeg geduurd heeft.
‘Ik denk dat je een goede keuze hebt gemaakt. Ik ga de komende tijd zeker van je werk genieten.’
‘Dank u.’
‘Nee, dank jij!’
Met een opgestoken hand nemen we afscheid.
Rizzo probeert een eend te pakken, die zich niet erg druk maakt om een puppy en achter mij hoor ik de tuinman zijn collega’s opdrachten geven.
Boven mijn hoofd klinkt het fanatieke geklop van de specht.

Advertenties

24 gedachtes over “Klein geluk

  1. Mooi beschreven meid…enne eerlijk=eerlijk soms heb ik werkelijk geen zin om Boris te laten, maar je maakt soms echt onverwachte twinkelmomenten mee!!!

  2. Die jongen heeft het goed gedaan door zijn hart te volgen! Lekker he zo’n babbeltje en gezellig met je hondje uit! En die spechten, daar word ik volgende week vast weer wakker van. Geniet er maar lekker van!

  3. IK vind het ook geweldig dat die mensen met regelmaat in onze wijk zichtbaar zijn…. maar (en dat neem ik hen niet kwalijk) degenen die beslissen wat er wel/niet gebeurt daar ben ik best wel erg pissig op onderhand. Onze wijk, zo groen…. lijkt nu voor 98% op een nieuwbouwwijk…. zo goed als alle bomen en struiken zijn geminimaliseerd dan wel door de ‘hoe-heet-zo’n-apparaat-dat-alles verpulvert-ook-nog-maar-eens?’ ZO jammer!

  4. Fijn dat er mensen zijn die hun hart volgen. Maar die esdoorns, jongens toch. Ik heb er een in de tuin. Weet je hoeveel vlindertjes die elk jaar geeft. Je wilt ze echt niet in de tuin hebben. Ik heb ze. Vandaar dat ik zeg: nou…. Esdoorns!! En dan kijk ik daar zo bedenkelijk mogelijk bij.

  5. Ik wil ook weer een hondje!
    Heerlijk om te lezen dat ook jij (net als ik) ook zomaar eens een “babbeltje” maakt met zomaar iemand die je tegen komt.
    O ja, ik heb ook nog een bikini in jouw schoenmaat in de aanbieding, gaat ook niet lukken zeker?
    (schaterlach)

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s