Zelfopoffering

Ken je ze? Die types die zichzelf helemaal wegcijferen voor een ander?
Ik wel.
Sterker nog: ik ben zelf zo’n figuur.
Neem deze dag nu.
Vanochtend ben ik er op tijd uitgegaan om  Rizzo zijn ochtendbehoefte te laten doen.
Na een korte douchebeurt heb ik haar weer aangelijnd voor een wandeling. Natuurlijk kan ik onze pup gewoon in de tuin laten poepen en plassen, maar ik gun haar graag de ontdekking van de grote buitenwereld en sta dan geheel tot haar beschikking.
Daarna toog ik naar San. Ze had me gevraagd een paar uurtjes op kleinhond Beagle te passen, omdat die anders te lang alleen zou zitten. Natuurlijk heb ik voor mijn kleinhonden alles over en zo liep ik even later een flink rondje met Beagle. Eenmaal weer thuis bij San, heb ik haar in de tuin gelaten en, tja je kunt zo’n hondje daar niet alleen laten, nam ik plaats op een tuinstoel in de zon, had voor de hond een bak water gepakt en voor mezelf een cappuccino. Gelukkig had ik een boek meegenomen die ik al een tijdje geleden van Zoon geleend had. Je kunt geleende spullen uiteraard niet te lang in je bezit houden, dus offerde ik me op en las het boek uit. Worm woont vlak achter San en was druk bezig in zijn tuin. Om hem niet de hele morgen alleen te laten, besloot ik snel een kopje koffie te gaan halen, Beagle vermaakte zich intussen in de tuin en miste zijn oma helemaal niet, mocht ze gaan janken of blaffen, dan was ik binnen een minuut weer terug.
Om twaalf uur was het weer tijd om naar huis te gaan. Daar vond ik Gert en Zoon op het terras in de zon en ach, wat doe je dan als goede vrouw en moeder, dan houd je ze even gezelschap. Terwijl we van een overheerlijke lunch genoten, die ondertekende geheel onzelfzuchtig voor de mannen en zichzelf bereid had, kwam Ka de tuin binnenlopen.
Ze had een skate afspraak met haar jongste zusje, maar die zat nog op school, dus besloot ik mijn oudste dochter maar gezelschap te houden. Zij had een boek bij zich, dus nam ik een nieuw boek ter hand, om gezellig met haar mee te lezen.
Net toen de beide zusjes weg wilden skaten, stak San haar hoofd om de hoek van het huis en zo was ik verplicht nog enkele ogenblikken te blijven zitten.
De skate zusters, waren snel weer terug en de skates werden omgeruild voor een boek.
En weer was ik zo goed, hen gezelschap te houden.
Toen de zon zich terugtrok achter de gevel van de buren, maakte ik een heerlijke maaltijd klaar, die we smakelijk verorberden.
En dan zit ik nu een stukje te schrijven om jullie, lezers, een plezier te doen.
Je ziet, het was een zware dag, waarbij ik ook nog eens een verbrand decolleté en dito hoofd heb opgelopen en dat alleen om mijn gezinsleden ter wille te zijn.
Soms denk ik echt, dat ik te goed ben voor deze wereld
Vanavond eindelijk tijd voor mezelf, met eerst een goed boek en daarna Midsomer Murders op tv.
Hopelijk heb ik morgen wat meer tijd voor mezelf.

Advertenties

25 gedachtes over “Zelfopoffering

  1. Nee nee, dit klopt niet. Ik kwam vlak na de lunch om het hoekje om vervolgens de auto te wassen. Toen mo thuis was ging ik net weg. Ja mam, koppie erbij he :p

  2. Dat je daar toch elke keer weer intrapt en je zo opoffert! Het leven is niet zo simpel hoor, ik zou zeggen, sterkte morgen 😉

  3. Goed in cijferen

    ze cijfert zich onzichtbaar weg voor een ander
    wilt alle dagen
    iedereen behagen
    ziet zelfs in een concurrent geen tegenstander

    Graag gelezen, Hanneke.
    Lenjef

  4. En na Ootmarsum reis je maar ff een stukkie door….. dan doe ik er hier nog een schepje bovenop, jeetje meis, deze uitputtingsslag moet wel heel snel een eind krijgen anders ben je opgebrand voordat het illustere trio weer een dierentuin onveilig gaat maken ;;-)

  5. Whahaha, wat een vreselijk zwaar leven heb jij. Al die zelfopoffering.
    Waarom heb ik nou toch het gevoel dat het gewoon een verslag is van een heerlijk dagje in de zon met aangenaam gezelschap en lekker eten?! 🙂
    Mocht je jezelf weer eens zo opofferen, vergeet dan de zonnebrandcreme niet. 😉

  6. Tjonge, jonge dat jij een verbrand decolleté en dito hoofd over hebt om je gezinsleden ter wille te zijn, is wel een hele grote opopffering he!
    Als ze dit weer van je vragen zou ik zonnebrandcremë eisen als tegenprestatie!!
    Immers, voor niets gaat de zon op 🙂

  7. Haha, ik moest ook meteen denken aan dat liedje van Brigitte Kaandorp (ik heb een heeeel zwaar leven.) Hanneke ik gun je nog van dergelijke dagen en als je daar dan ook nog zo’n lachwekkend stukje over schrijft zijn we allemaal blij!

  8. Hanneke, je kunt ook te ver gaan in je goedheid. Het is verschrikkelijk. Ze moeten voor jou een aparte hemel inrichten compleet met boekenkast, keukenuitrusting en ligstoel. En een hond met een eeuwig schoon grasveld. Dat verdien je.

    Eigenlijk wilde ik al gaan eten maar dit stuk heb ik helemaal voor jou gelezen en becommentarieerd. Graag gedaan 🙂

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s