Loslaten

Haar dochter was net zestien geworden en samen met een groep vriendinnen ging ze voor het eerst stappen in het centrum van haar woonplaats.
Carolien was er niet gerust op. Veel te vaak hoorde ze akelige verhalen over het uitgaansleven in hun dorp.
Veelal waren het dronken jongens die meisjes lastig vielen.
Vorige week was het helemaal uit de hand gelopen, twee groepen jongeren waren met elkaar op de vuist gegaan. Een jongen lag zwaargewond in het ziekenhuis, nadat hij in zijn buik wasgestoken met een mes.
Het liefst had ze Kim thuis gehouden, maar je kon kinderen nu eenmaal niet vastbinden. Loslaten, het moeilijkste hoofdstuk uit het boek dat ouderschap heette.
Kim had haar beloofd voor halfeen thuis te zijn. Gelukkig waren ze met een grote groep, maar het laatste stuk zou ze toch alleen moeten fietsen.
Rond elf uur deed Carolien de lampen uit. Ze liet er eentje in de keuken branden, zodat Kim gemakkelijk haar weg kon vinden.
Jan lag al op een oor. Hij was vrachtwagen chauffeur en moest er de volgende morgen al vroeg uit.
Carolien lag met open ogen en klaarwakker naast hem. Jaloers luisterde ze naar zijn regelmatige ademhaling. Hoe kon hij rustig slapen, terwijl hun dochter nog niet thuis was.
Ze moest toch in slaap gevallen zijn, want ineens stond de wekker op vier uur.
Jan was al weg.
Ze schrok. Ze had Kim niet thuis horen komen.
Ze vloog uit bed en het hart bonkte haar in de keel, toen ze Kims lege bed zag.
Ze pakte de telefoon en zenuwachtig toetste ze het nummer van haar dochters mobiel in.
‘Met Kim.’ hoorde ze de slaperige stem van haar dochter.
‘Met mama, waar ben je?’
‘Boven, in de logeerkamer. Laura bleef toch slapen? Er was niets aan, om kwart over twaalf waren we al thuis.’

 

Een ouwetje, dit keer, maar nog steeds actueel.

Advertenties

14 gedachtes over “Loslaten

  1. Of ze nou klein zijn of groot, je maakt je altijd zorgen om je kinderen… dat is moeder zijn he!
    Mooi verhaal, kon het me niet meer herinneren dus extra mooi!

  2. ja deze had ik inderdaad al eens gelezen en ik herken dit ook alleen ben ik dan de slaper en D… de wakkerligger.
    ik ga altijd wel even kijken of ze thuis is gekomen…..gelukkig heb ik mij nog nooit zo`n hoedje geschrokken als jij dat deed.

  3. Ik zit er midden in, in deze periode, en wat ook heel eng is: met 4 jongeren in de auto naar een popconcert zo’n 200 kilometer verderop 😦
    Heel herkenbaar dus, dit verhaal van je!

  4. Over mijn eigen kinderen hoef ik m,n zorgen meer te maken doe het nu van m,n kleinzoon word ook bijna 16 pfff als ik die verhalen hoor doe ik geen oog meer dicht s’nachts!

  5. Pfff…dat liep goed af. Voor mij was ie helemaal nieuw, hoor. M’n dochter wordt 1 april 16 en ze begint ook steeds meer de hort op te gaan. Ze krijgt geen brommer 🙂 dus moet alles op de fiets, maar ze mag niet alleen in ’t donker. Er zijn grenzen binnen het loslaten…

  6. Inderdaad kreeg ik tijdens het lezen een deja vu gevoel. Heb je dat eerder onder een andere naam geschreven? (Want ik lees nog niet zo lang bij jou.) Maar dat maakt het verhaal er niets minder door.

  7. Dit moet dan wel echt een heel erg oudje zijn (ik lees al zo lang bij je) of heb ik hem gemist?
    Ik zeg alleen maar: “Mijn zoon is 32 en woont natuurlijk niet meer bij ons, en…. nog lig ik wel eens wakker. Hij is een groot fan van Lowlands, Pinkpop en meer van dat soort enge gedoe!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s