Een perfect dubbelleven

Alex was een wispelturig man, hij hield van variatie.
Als kind al was hij constant op zoek naar nieuwe uitdagingen.
Het verbaasde hem dan ook niet dat hij na acht jaar samenzijn met Jet, weer eens om zich heen ging kijken naar andere vrouwen.
Niet dat hij Jet zat was, beslist niet en nadat ze moeder was geworden van Pepijn, bewonderde hij haar nog meer. Het was meer de gezapigheid die hem verstikte. De vanzelfsprekendheid van ‘ik hou van jou en blijf je trouw’. Hij had behoefte aan meer.
Twee jaar geleden was hij tijdens een cursus Inga tegengekomen. Mysterieus en bloedmooi. Ze was Zweedse, maar werkte als verpleegkundige in Nederland. Niet lang na hun ontmoeting  begon hij een verhouding met haar. Ze woonde een kleine dertig kilometer van zijn woonplaats af en zo kon Alex twee relaties hebben, terwijl de betrokken vrouwen niets van elkaar afwisten.
De ene helft van de week was hij bij Jet en Pepijn en de andere dagen bij Inga. Tegen beide vrouwen zei hij dat hij iedere week een paar dagen voor zijn werk naar het buitenland moest.
De dames slikten het voor zoete koek en Alex was content met zijn dubbelleven. Bij Jet vond hij geborgenheid, bij Inga de passie.
Toen kwam het telefoontje dat Pepijn een schommel tegen zijn hoofd had gekregen en met spoed  naar het ziekenhuis was gebracht.
Zo snel hij kon reed hij naar het ziekenhuis, waar hij een bezorgde Jet  op de eerste hulp tegenkwam.
‘Het zag er zo akelig uit.’ snikte ze ‘hij lag daar maar, helemaal bleek, bloed… Maar de dokter zegt dat het helemaal goed zal komen.’
Toen was het Alex’ beurt om wit weg te trekken, want terwijl hij zijn vrouw troostend tegen zich aantrok, keek hij plotseling  in de vragende ogen van de verpleegkundige.
‘Alex?’

geschreven voor WE-300 afwisseling

Advertenties

23 gedachtes over “Een perfect dubbelleven

  1. Zo komt boontje om zijn loontje, jammer voor het kind maar die vent mag van mij toevallig langs een schommel (waar ik dan natuurlijk op zit)lopen.

    Hoe kom je op het idee Hanneke? Weer keigoed geschreven!!

  2. Wat een einde zeg… en meteen het einde van allebei de relaties zou ik zo denken… Dacht ie het voor elkaar te hebben, heeft ie straks niks meer! Mooie WE Hanneke, top!

  3. Weer een goed verhaal hanneke beetje herkenbaar voor mij maar daar wijd ik hier maar niet over uit kan er wel een boek van schrijven haha !
    Lieve gr…ida

  4. Een goed verhaal tja zo zie je dat dingen toch op een of andere manier toch uitkomen en dan zitten heel veel mensen met een verdriet en zijn er weer heel wat levens kapot gemaakt.

  5. Oh die blijft, verzint gewoon een smoesje, zo van ; het is ook mijn zoontje enz….knipoogt over het hoofd van zijn vrouw heen en voila.
    gr.Ria

  6. Jaja, eens komt het onherroepelijk uit. Is het niet linksom, dan wel rechtsom. 30 kilometer afstand is niet zo heel veel meer tegenwoordig. Goed verhaal weer Hanneke!

  7. Pingback: WE 300: nieuw woord voor feb-mrt. | Platoonline

  8. Whahahahahaha, Kostelijk. Net goed voor de vuile viezerik. Dat had ie niet bedacht. Fantastisch einde. Een vervolg hoeft natuurlijk niet. Het verhaal is meesterlijk afgerond. Een mooie WE, een klassieke ‘Hanneke.’

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s