Een perfect dubbelleven

Alex was een wispelturig man, hij hield van variatie.
Als kind al was hij constant op zoek naar nieuwe uitdagingen.
Het verbaasde hem dan ook niet dat hij na acht jaar samenzijn met Jet, weer eens om zich heen ging kijken naar andere vrouwen.
Niet dat hij Jet zat was, beslist niet en nadat ze moeder was geworden van Pepijn, bewonderde hij haar nog meer. Het was meer de gezapigheid die hem verstikte. De vanzelfsprekendheid van ‘ik hou van jou en blijf je trouw’. Hij had behoefte aan meer.
Twee jaar geleden was hij tijdens een cursus Inga tegengekomen. Mysterieus en bloedmooi. Ze was Zweedse, maar werkte als verpleegkundige in Nederland. Niet lang na hun ontmoeting  begon hij een verhouding met haar. Ze woonde een kleine dertig kilometer van zijn woonplaats af en zo kon Alex twee relaties hebben, terwijl de betrokken vrouwen niets van elkaar afwisten.
De ene helft van de week was hij bij Jet en Pepijn en de andere dagen bij Inga. Tegen beide vrouwen zei hij dat hij iedere week een paar dagen voor zijn werk naar het buitenland moest.
De dames slikten het voor zoete koek en Alex was content met zijn dubbelleven. Bij Jet vond hij geborgenheid, bij Inga de passie.
Toen kwam het telefoontje dat Pepijn een schommel tegen zijn hoofd had gekregen en met spoed  naar het ziekenhuis was gebracht.
Zo snel hij kon reed hij naar het ziekenhuis, waar hij een bezorgde Jet  op de eerste hulp tegenkwam.
‘Het zag er zo akelig uit.’ snikte ze ‘hij lag daar maar, helemaal bleek, bloed… Maar de dokter zegt dat het helemaal goed zal komen.’
Toen was het Alex’ beurt om wit weg te trekken, want terwijl hij zijn vrouw troostend tegen zich aantrok, keek hij plotseling  in de vragende ogen van de verpleegkundige.
‘Alex?’

geschreven voor WE-300 afwisseling