Zenuwachtig

Hè jakkes, stap ik vanochtend in de auto, voel ik ineens iets vreemds aan mijn gebit.
Op zich opmerkelijk dat ik dat toen pas merkte, want ik was er al een tijdje uit, had mijn tanden gepoetst en gegeten. In andere volgorde dan, want poetsen en dan pas eten slaat nergens op. Althans, dat vertelde mijn tandarts ooit. Akelige man overigens, die mijn broertje wel eens naar huis stuurde, omdat die zijn tanden niet goed gepoetst zou hebben, viel trouwens best wel mee. Normaal gesproken zat de chocoladepasta nog achter zijn oren en toen slechts in zijn holle kiezen. Ik vraag me af, of het wel pasta  was, want mijn broertje was toentertijd gek op pindakaas, net als Zoon, die kan wel een pot per week op en dan niet een kleintje, nee een XXL pot, van de Appie, dat dan weer wel, een ander merk blieft hij niet. Ikzelf heb de pindakaas pas onlangs ontdekt en dan niet op brood, maar gewoon met de wijsvinger onderin de pot en dan aflikken. Heerlijk. Volkomen onhygiënisch natuurlijk, maar daar worden we hard van. Het is bewezen, dat je jezelf beter aan bacteriën bloot kunt stellen om zodoende een betere weerstand op te bouwen. Ik denk dat wat meer mensen wat viezer moeten worden: gewoon uit de pindakaaspot likken, je handen niet wassen na het toiletbezoek en vooral het fruit regelrecht uit de groentekraam naar binnen werken. Wedden dat we dan al die liflafjes als Yakult en andere Red-de darmen-meuk  niet nodig hebben?
Wat ik zeggen wilde: vanochtend bleek, dat er een stuk van mijn kies afgebroken is. En daar ben ik niet blij mee, want dat betekent dat ik naar de tandarts moet en daar word ik zenuwachtig van en als ik zenuwachtig ben, ga ik veel en onsamenhangend kletsen.
De enige troost is dat jullie daar niets van merken.