‘Ik ken u!’

Met het inzamelen van de kerstbomen, is er definitief een einde gekomen aan de feestdagen en gaan we vrolijk op weg naar het voorjaar.
Dat de natuur aardig van slag is kan iedereen merken, struiken lopen uit, voorjaarsbollen knallen de grond uit en de vogeltjes beginnen al weer actief te worden.
Maar eerst nog het staartje van de kerst.
Afgelopen zaterdag wordt er bij het kantoor aangebeld. Een blik uit het raam maakt duidelijk dat een groepje kinderen van zo’n jaar of tien, druk bezig is met het verdienen van een zakcentje door oude kerstbomen op te halen.
Wij hebben al jaren een nep boom, dus gebaren we vanachter het glas, dat we geen boom in de aanbieding hebben.
Ineens  springt er een klein meisje naar voren.
‘Hé, ik ken u. U zit bij ons in de kerk.’ zegt ze vrolijk.
En dat klopt, wij kennen haar ook. Toen Mojo nog een abonnement op een paardenblad had, brachten we regelmatig oude nummers naar haar.
Het groepje loopt verder en belt aan bij onze voordeur.
Ze zijn niet de enigen die denken dat het twee verschillende adressen zijn, dus klop ik weer op het raam om duidelijk te maken, dat ze met dezelfde van doen hebben  en er ook hier geen boom is.
Nog geen vijf minuten later wordt er weer aan de deur gebeld.
Verdikkie, denk ik, gaat dit nu zo’n  zaterdag worden, waarbij er constant om bomen gezeurd wordt?
Mijn verbazing is goot als hetzelfde groepje kinderen weer  voor de deur staat.
‘Mevrouw, mogen we even plassen? Eigenlijk mogen we niet bij vreemden naar binnen. Maar ik ken u.’ zegt de kleine bekende.
De nood lijkt hoog, dus vooruit maar: plassen allemaal!
Als ik denk dat iedereen geweest is, loop ik de gang in om de voordeur goed dicht te doen. Die klemt nogal en inderdaad staat hij nog op een kier.
‘Is iedereen buiten?’ vraag ik aan de kinderen.
‘Ja.’antwoorden ze.
Net als ik de deur wil sluiten, vraagt er eentje:
‘Mevrouw het gaat regenen, mogen we even schuilen en een boterhammetje eten?’
‘Ja, want ik ken u.’ zegt het meisje, terwijl ze enthousiast haar hoofdje knikt.
In een flits zie ik het voor me: acht uitgehongerde, door geld verdwaasde kinderen aan tafel. Zestien – oh nee veertien, want twee ken ik- boze ouders, omdat de kinderen niet bij vreemden mogen eten en er vast een paar bij zitten die een gluten-, koemelk-  of weet-ik-veel allergie hebben. Ik besluit heel hardvochtig ze door de regen naar huis te sturen.
Ja jongens, geld verdienen is hard werken.
En nu hoop ik maar, dat ze niet lang boos zijn gebleven. Want tja, ze kennen me nu hè!

Advertenties

21 gedachtes over “‘Ik ken u!’

  1. Oh wat schattig toch…maar wat een hard mens kun je zijn, maar ook heel lief want plassen mochten ze wel. Maar je hebt gelijk, zoveel ouders op je dak kun je beter vermijden ;-).

  2. hoi hanneke
    Bekend zijn is niet altijd mooi maar je hebt ze zelf de vinger gegen en dan pakken op een gegeven moment de hele hand.
    Maar je hebt gelijk de deur uit met die hap jullie moeder heeft ook wel een boterham voor jullie
    Groetjes Rinus

  3. Hardvochtig hoor. Die arme telgjes. Straks als ze 16 zijn komen ze allemaal op scootertjes jullie terrein opgescheurd….mevrouw, mogen we allemaal hier ons stickey roken? want wij kennen u. Ik zie het tafereel nu al voor me. Moddervoeten in de gang, allemaal naar de WC….veel gebrul…. en dan jou stem er boven uit: naar huis zeg ik, naar huis……opge…… maar je wordt niet gehoord.

  4. Grinnik, tjee die kleine meid weet nu al hoe of ze iemand moet paaien. Met een lief stemmetje, ik ken u, en dan met de hele horde vrolijk naar binnen. Ik had graag jouw gezicht op dat moment willen zien, Whahaha

  5. Ik zie het helemaal voor me, ja soms is het niet handig als ze je kennen, maar goed eten had mij ook te ver gegaan hoor, een toiletbezoek moet voldoende zijn toch. Wel een bijdehand meisje haha ze wist hoe ze je toch een beetje kon paaien.

  6. Jeetje wat ben jij streng, maar je hebt wel groot gelijk, zo leren ze er gelijk wat van… enne voor een keertje maak ik wel een uitzondering, en krijgt dit verhaal een eervolle vermelding bij de WOW… (ps morgen weer een nieuw woord)… 😉

  7. Tja, dat krijg je dan hé als bekende Bekenden.
    Goed opgelost hoor. Allemaal natte broeken is erg en niet nodig, maar allemaal gezellig aan tafel is nu ook weer een beetje veel van al het goede.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s