Ik ben een muts

O wee, ik ben een muts en nog eentje van de bovenste plank ook. Althans dat vindt mevrouw Marianne Zwagerman in haar boek:  ‘Een webshop is geen carrière, ontsnap uit het mutsenparadijs’
Afgelopen vrijdag mocht ze er over praten bij Pauw en Witteman.
Een muts heeft geen carrière, dat wil zeggen: een zaak met minimaal een omzet van een miljoen. Voor minder moet je niet gaan, dan heb je een ‘baantje. Ik doe zelfs onbetaald werk, ben dus een über-muts.
Mutsen vind je op het schoolplein, vaak als luizenmoeder, afgunstig op iedere vrouw die het wel gemaakt heeft. O ja, een muts draagt een witte driekwart legging onder een jurk’, verplaatst zich per bakfiets en leest de Libelle of de Margriet. Daarnaast hebben mutsen maar één doel: de niet-muts weer naar beneden trekken naar het mutsenparadijs.
Mevrouw Zwagermans is zo’n niet-muts: ze heeft het gemaakt. Ze bezit een combinatie van bloeddorstigheid en doddigheid: ze is ‘bloeddoddig’ en jaagt met deze twee eigenschappen genadeloos naar een positie aan de top.
Nadat ze haar baan, huwelijk en gezondheid kwijtraakte, besloot ze een ander leven te gaan leiden. Ze noemde het een midlife-party (niet te verwarren met die crisis), ze rommelde wat met piraten in de Cariben en belandde uiteindelijk in de top van de Telegraaf.
Wie wil dat nu niet.
Mevrouw Zwagermans heeft geen gezin, geen man of kinderen die haar op de triomftocht naar de top kunnen afleiden.
Het lijkt me geen sympathieke vrouw, die Marianne Zwagerman, maar kleine kans dat ik haar in het wild tegenkom, want een niet-muts vermijdt een muts te allen tijden, of het moest zijn om die muts te gebruiken, voor het halen van de koffie bijvoorbeeld.
Begrijp me niet verkeerd: ik gun haar het succes van harte. Ik begrijp alleen niet zo goed, waarom ze zo hard uitvalt naar haar ‘zusters’ die niet hun identiteit uit hun maatschappelijk carrière halen.

Gek hè, ergens vind ik haar een beetje zielig, hoe bloeddoddig ze ook mag zijn…..of klink ik nu erg mutserig?

nieuwsgierig geworden?
hier kun je een voorproefje uit het boek lezen.

Advertenties

30 gedachtes over “Ik ben een muts

  1. Zij heeft het gemaakt… als dat haar streven is, dan ben ik blij voor haar. Maar om dan anderen naar beneden te halen, of eh, naar het mutsdom te verheffen, dat vind ik niet netjes. Dat zegt meer over haar dan over anderen.
    Muts, pet, pruik, kaal, dik of dun haar, who cares. Ieder vindt voldoening in persoonlijke dingen.
    Laat die mevrouw Zwagerman vertellen wat ze wil, het is in mijn geval aan dovemansoren gericht. Ik ga niet mee in die onzin!

  2. Zonder al die mutsen zou het hier maar een kille bedoeling zijn. Wie helpt er dan mee in de bibliotheek, wie is er dan nog gastvrouw in het verzorgingshuis, wie vangt de kleinkinderen op?

  3. Het viel me of hoe dikwijls ze aan haar hoofd zat te krabben tijdens het interview. Volgens mij had ze de hele dag een muts opgehad en ging ze daar een beetje van jeuken.

  4. De ultieme carriere is kinderen grootbrengen die vervolgens in de maatschappij hun taken vervullen. Een mens staat niet op zichzelf. Dat slaat ze voor het gemak even over (omdat ze zelf geen kinderen heeft). Wat haar betreft verdeelt ze vrouwen in bitchen en mutsen… Laat mij dan maar een muts zijn! Goed geschreven Hanneke!

  5. Weet je?
    Leven en laten leven….. zolang iemand tevreden is met diens eigen leven en er dat uit haalt wat voor hem belangrijk is…. dan doet het overige er toch niet toe

    Beidewee, ik ben er trots op dat jij lid bent van dezelfde mutsenclub als ik 😉

    -x-

  6. De enige die er verlekkerd bij keek was Jeroen,ah je zag hem denken nr 201. ha nou ik ben lekker MUTS en héél tevreden voor geen miljoen(ook niet voor niks) wil ik ruilen met haar.Zou het niet beter hebben kunnen omschrijven.

  7. Ik heb dat gemuts van die mevrouw Zwagerman gezien, toch wel mutserig dat die muts daar het maken van haar eigen mutsdefinitie aan het mutsdom weet te ontsnappen.
    Ik ben blij met al die mutsen die voor ‘weinig’ geld of als vrijwilligster beschikbaar zijn voor de maatschappij!

  8. Wat een mutsen zijn wij, dat we naar haar hebben zitten luisteren. Deze Marianne ziet veel dingen verkeerd. Zo ziet zij een carrière bijvoorbeeld als een status i.p.v. als een proces en koppelt ze het hebben van een carrière aan een bepaalde omzet.
    En dat geeft dan ook nog een boek uit!

  9. Ja, heb het gezien, wat een muts.
    Ik ken wel een muts, die thuis bleef om de kindertjes op te voeden en de kindertjes iedere dag naar school bracht en van school haalde. Waarom zij een muts was? Omdat ze dat iedere dag tegen iedereen wel tien keer zei, “ik had wel werk hoor, een goeie baan, ik blijf bewust thuis om mijn kinderen op te voeden”. “Ik blijf bewust thuis hoor”.Ze bleef zich ‘verontschuldigen? Of omdat ze de kinderen wat eeh vreemd opvoedde, netjes gezegd, incl. omkopen, geld bieden aan fotografen, die op school foto’s van de optocht kwamen nemen, opdat haar kindertjes er wel even op kwamen om maar wat te noemen? Nee, dat was persoonlijk, persoonlijk vond ik haar een muts, net als die madame Zwagerman.

  10. Als je je baan en huwelijk kwijtraakt, is het makkelijk afgeven op de mensen die nog wel een baan en/of gezin hebben.
    Ten eerste: ben ik een muts? So what?
    Ten tweede: who sais, want met wie meet je je?
    Ten derde: toevallig doe ik precies wat ik wil en dat bevalt me uitstekend, hoe een ander dat dan ook moge noemen. Daar heb ik namelijk schijt aan!
    Wedden dat “mevrouw” lang niet zulke leuke blogs schrijft als jij, Hanneke!

  11. Goed geschreven Hanneke… Ik heb het programma niet gezien, dus kan er niet over oordelen maar als ik het zo lees hoor ik ook bij het mutsenclubje. En ik vind het nog leuk ook 😉

  12. Tja, we zijn het allemaal wel eens. Wat een gek mens. Eén ding is zeker, je krijgt zo genoeg reacties, als je zo’n boek schrijft en dan nog bij P&W gaat zitten verkondigen dat je zelf zo “doddig” bent. Vre-se-lijk. Makkelijk ook, andere naar beneden halen. En dan van jaloezie betichten. Waarom? Wie is zij dat zij weet hoe die mutsen denken? Ze is er zelf geen een, dat is duidelijk!

  13. Ik hoef geen stukje van haar te lezen. Het lijkt me een zielig mensje die het feit dat ze geen warm gezinsleven kon opbouwen probeert te compenseren met andere vormen van macht en aandacht. Ze kan van mij nu al de pot op. Zonder mobiel…

  14. Ja iemand mag van mij een carriére najagen en daar haar plezier uit beleven maar respecteer ook mensen die dat niet ambiëren. Lijkt me inderdaad geen gezellig mens. En eigenlijk vind ik manager in een gezin zoals ik een moeder toch wil noemen ook wel een topbaan.

  15. Hmm zelfs ik val in de categorie muts, met baan en geen kinderen. Ik lees namelijk de Libelle en draag een legging onder mijn jurkje …… oeps. Laat ons maar gezellig mutsen!

  16. Hier spreekt een superwintermuts, welkom bij de club Hanneke.

    Ik heb het programma niet gezien, hoeft ook niet meer nu ik dit alles lees.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s