De zanger, voor Worm

De zanger zuchtte diep. Steeds moeilijker kwamen de teksten op papier.
Het was allemaal te groot geworden. Hij was een zanger in de kroeg, een jongen van de Pijp. Maar tegenwoordig stond hij vaker in een megazaal voor een duizendkoppig publiek, dan voor zijn eigen cluppie in het café.
 ja, hij wist wel waarover hij wilde schrijven. Over het leven. Met daarin vreugde en verdriet. Liefde, vriendschap en geluk. Maar ook eenzaamheid, ziekte, dood, verraad.
Hij had het allemaal zelf meegemaakt.
De hele rataplan.
Het had hem getekend. Gemaakt dat hij vaker naar de fles greep dan goed voor hem was.
Zeker, het ging hem goed. Op financieel gebied in ieder geval. Zijn liedjes waren successen, hij werd geadoreerd door zijn fans. Maar zijn huwelijk kraakte.
Hij zag op tegen de optredens. Voor aanvang van een concert, nam hij de nodige alcoholische versnaperingen tegen de stress. Soms iets teveel en dan wankelde hij, kon hij niet goed meer uit zijn woorden komen of vergat hij zijn tekst.
Het maakte allemaal niet uit, zijn fans vonden alles prachtig. Al zou hij strontlazarus het Wilhelmus boeren, dan nog zouden ze hem verafgoden. Hij grinnikte in zichzelf, misschien moest hij dat maar eens proberen.
En dan het gedoe met zijn gehoor. Hij had een ruis in zijn oren, waardoor hij steeds minder goed kon horen. Dodelijk natuurlijk voor een zanger en regelmatig voorzag hij een spoedig einde van zijn carrière
Hij trok het zoveelste biertje van die middag open.
De melodie zat wel in zijn kop, nu de woorden nog.
Hij moest zich er maar bij neerleggen: de koek was op.
Langzaam begonnen de woorden zich toch te vormen.
Hij lurkte nog eens aan zijn bierfles en schreef: Bloed, bier en tranen.
Even dacht hij na en veranderde toen het tweede woord.

 

http://youtu.be/5leVQeK_3Ws

Geschreven voor WE-300 Zweet.
Ook meedoen: klik hier.

Advertenties

23 gedachtes over “De zanger, voor Worm

  1. Sterke reactie, vrouw van… Leuk geschreven, moeder van Worm. Ik heb het met plezier gelezen, schoonmoeder van. Maar vooral… wat herkenbaar. Niet dat ik de zanger zo verafgoodde, maar als hij Italiaans zong kon ik heb wel waarderen. Dat Amste-re -daem -se pseudoverdriet met woordenboekje vond ik veel minder. Ik had hem graag wat meer jaren gegund. En een beter huwelijk. Maar het mocht niet zo zijn.

    Een echte Hanneke…. dat is smullen.

  2. fantastisch verhaal! echt schitterend! ik wist niet dat je dre’s leven zo goed kende of heb je stiekem toch de biografie uit me kast gejat:) echt een prachtig verhaal!!! SUPER!!!

  3. Fantastisch geschreven Hanneke .Tja er zijn er maar weinig die de weelde kunnen dragen .Mijn favorite zanger was hij niet, maarrrr…ik had hem wel een langer leven gegund.
    Groetjes ,Ria

  4. Wat heb je dat mooi verteld en dan nog wel speciaal voor Worm. De zanger zou het zelf geschreven kunnen hebben. Ben ook eens naar een concert van hem geweest… speciaal hoor om bij te wonen…
    Dat was nog in zijn goeie tijd… Verdrietig toch dat hij niet meer beter werd, de fans waren nog lang niet klaar met hem…

  5. Pingback: De nieuwe WE-300 | Platoonline

  6. Hanneke, dankzij jou heb ik weer twee schrijvers meer in mijn linkenlijstje. Daarom zal ik hier nooit zingen: ik verscheurde je foto, ik heb je mailtjes verbrand. Ja, ik weet dat het van Koos is en niet van Dré.

    Toch is er veel leed onder die zangers. De een gaat aan de drank, de ander gaat er bij zitten. Een derde wordt kaal en gaat gore taal uitslaan, een vierde is zo dik dat ze hem een podium moeten hijsen en de vijfde zet in zijn eigen huis een keel op.

    Kun je maar beter weblogschrijver worden.

  7. Hoewel ik nooit een plaat of cd van hem heb gekocht, vond ik hem stiekem toch wel erg goed. Een van mijn zonen heeft wel alles van hem in huis. Mijn favoriet was altijd “Een beetje verliefd”, echt een heerlijk nummer.
    Maar elk mens heeft recht op zijn eigen keuzes en fouten, ook André.
    Misschien moest ik ook maar weer eens een WE-300 gaan schrijven.:-)

  8. toen ik het verhaal las, en eerlijk het is zo goed geschreven!, dacht ik bij mezelf en ik ben beslist geen fan van hem, dit is André, de feiten spreken voor zich en waren bij iedereen bekend. Complimenten.

    Jammer dat het je niet lukt om je reactie bij mij achter te laten, of bij blogspot kan ik beter zeggen, ik heb het ook bij sommige worldpressers, irritant dat dat soort zaken niet beter worden hersteld, bloggen is juist zo leuk vanwege de interacties, berichten en reacties daar doe je het toch voor?!
    Je kunt het ook naar mij mailen dan plaats ik de reactie zelf, op een of andere manier lukt het wel als ik het zelf doe, eigenaardig, je vraagt je dan af waar het aan ligt? aan de internetprovider?

  9. Geen wonder dat hij aan de drank was verslaafd, zijn liedjes waren/zijn dan ook niet om aan te horen. Je moet wel erg bezopen zijn om je eigen gebler aan te kunnen horen, met of zonder zweet.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s