De verrassing

Nerveus liep Sylvia door de aankomsthal.
Straks zou ze haar vakantie liefde weer ontmoeten.
Ze had Julio in Torremolinos ontmoet.
Zij was daar met een paar vriendinnen op vakantie. Hij werkte aan de poolbar bij het hotel.
Vanaf het eerste moment waren de vonken overgesprongen. Ze hadden samen twee onvergetelijke weken gehad. En Sylvia was ontroostbaar toen ze afscheid moesten nemen.
Sinds haar terugkeer hadden ze intensief mailcontact met elkaar gehad. Vorige maand had ze hem uitgenodigd om naar Nederland te komen, om kennis te maken met haar ouders. Julio had geantwoord dat hij maar moeilijk vrij kon krijgen, maar uiteindelijk hadden ze toch een datum kunnen prikken.  Vandaag was het dan zover.
Sylvia had voorgesteld hem van Schiphol te halen, maar Julio had gezegd dat dat niet nodig was. Hij zou wel met de trein naar Utrecht komen. Toch was ze naar Schiphol gegaan. Wat zou hij opkijken als hij haar daar zag.
Ruim voor de landingstijd stond ze al achter de hekken naar haar Spaanse liefde uit te kijken.
Naast haar stond een meisje van haar leeftijd, net zo blond als zijzelf.
Ze raakten aan de praat. Marijke was net als zij in afwachting van haar Spaanse vakantievriend. Ze hadden niet veel tijd, zei het meisje, want haar vriendje moest diezelfde middag nog naar familie elders in het land.
Sylvia vertelde op haar beurt, dat zij haar vriend eigenlijk op Utrecht centraal zou treffen en dat de verrassing voor hem dus wel groot zou zijn.
Eindelijk verschenen de eerste passagiers door de deur.
Sylvia’s hart ging als een razende te keer toen ze haar Julio naar buiten zag komen.
Op dat zelfde moment slaakte haar buurvrouw een kreet, rende op Julio af en vloog hem om de nek.
Julio had die middag veel uit te leggen.

Geschreven voor WE-300 wachten

Advertenties

15 gedachtes over “De verrassing

  1. Ergens voelde ik het al aankomen, een Spaanse vakantie liefde, dat kan natuurlijk niet goed gaan… hebben die meiden nou niets geleerd… je kan je liefde beter dichter bij huis zoeken… maar eerlijk is eerlijk, een heel mooi verhaal, met een wat trieste afloop voor de dames…

  2. Gewèldig! Zielig hoor, voor die dames, maar ik kan er niets aan doen; ik moet altijd weer hartelijk lachen om zulke ‘misverstanden’. Leedvermaak? Vast wel, maar ook omdat je natuurlijk op je klompen aan kan voelen dat zo’n Middellandse Zee Romeo elke twee tot drie weken een ander lief heeft. Mooi verhaal.

    (p.s. ik zou toch nog een mailtje van je krijgen over je boekje?)

  3. Weer een ‘echte’ Hanneke…..hehe eindelijk, die heb ik toch wel gemist 😉 En ja uiteraard voelde ik m ook al aankomen, ben niet echt blonT natuurlijk ook al doe ik graag af en toe als of…

    -x-

  4. Een pracht verhaal Hanneke. Zoals het er in de seventies en eighties vaak toeging met Spaanse vakantie liefdes. Wat zijn veel Hollandse en Engelse meisjes er ingestonken bij de ‘don juans’. Breek me de mond niet open. Die mannen van toen zijn nu degelijke ‘padres’ geworden. Ik zie ze nu rondlopen met hun kleinkinderen. Het is al weer zo lang geleden dat Spanje vakantieland nummer 1 was voor vele Nederlanders, van jong tot oud. Tegenwoordig kom je voor cultuur èn weer.
    Vanuit Los Boliches aan de Costa del Sol ga ik je groeten.
    Saludos
    Mara

  5. Pingback: WE-300 | Platoonline

  6. Toen het zo moeilijk ging en ze naast een leuk blond meisje stond, was het eigenlijk al duidelijk. Het is ook moeilijk om de plot hier te verbergen omdat je bij vakantieliefdes al meteen wantrouwig wordt. Toch mooi geschreven. Sylvia is weer een illusie armer.

    Het is dat ik een man ben anders zou ik zeggen: mannen zijn schoften.

    Dank je wel voor deze leuke WE.

  7. Leuk verhaal Hanneke! Ja zo zou het kunnen gaan, erg sneu hoor!
    Maar gelukkig niet altijd, mijn zoon en Spaanse schoondochter zijn al 11 jaar heel erg gelukkig met elkaar en hopelijk blijft dat ook zo. Hoewel…garantie krijgt niemand…

  8. Ja leuk gevonden ach vakantieliefdes en eigenlijk ook vakantievriendschappen zijn mooi zolang het vakantie is maar je kan ze beter niet aan de realiteit van alledag toetsen.

  9. Grinnik, het zou zomaar over m,n nicht kunnen gaan, maar dan met een griekse adonis. (whoehaa)
    Mijn bijdrage staat er nu ook Ganneke (gnifgnif)

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s