De vrijgezellendag

Zaterdag 3 september 2011, de morgen van de vrijgezellendag van Sandra.
Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw. Ik ben er klaar voor.
De dag zal beginnen met een heerlijke lunch, verzorgt door Lisa en Anneke. Ik heb de tuintafel gedekt met een feestelijk tafelkleed, een paar ballonnen opgehangen en op zolder vind ik nog een guirlande met roosjes, die Marjolijn voor me aan de veranda hangt.
De overige feestgangers druppelen binnen. Carola, Karin en Mandy. Bernadette komt wat later, die doet er al twee uur over om van Spakenburg naar Ede te komen met het openbaar vervoer.
Om half een komen dan eindelijk ‘The Bride To Be’ en haar slaaf Lindsey de straat in gefietst. Ze wordt opgewacht door de overige feestgangsters.
Sandra is voor de gelegenheid gekleed in een roze T-shirt met de tekst : ‘Pas op! Losgelaten vrijgezel’ en op haar hoofd, een schattig kroontje met sluiertje.
Na de gebruikelijke champagne toast (wat een bocht is dat toch) beginnen we aan de lunch. Heerlijke, ruim belegde broodjes, fruit, mini tompouces en nog veel meer lekkers. Het gaat er in als koek. Dan is het tijd om de cadeautjes te openen. Iedere gast kreeg de opdracht een cadeautje mee te nemen, dat betrekking heeft op de relatie van jou met Sandra. Ik heb een babousjka voor haar gekocht: symbool voor de generaties vrouwen. Grootmoeder-moeder-dochter.
Na de lunch vertrekken we richting station, vanwaar we naar Utrecht zullen reizen. Sandra heeft nog geen idee wat we gaan doen en we maken haar wijs, dat we een vossenjacht gaan doen, waarbij ze vreemde types aan moet spreken. Helaas stinkt ze hier niet in: had toch leuke taferelen op kunnen leveren.
Het is druk in de trein en we nemen plaats op de trappen. San moet nog even een rondje maken door de coupé, wat haar een aarzelend applausje oplevert. Wat zijn er toch maar weinig vrolijke mensen op deze wereld, de meesten kijken verveeld uit het raam, doppen in de oren: die missen toch heel wat!
In Utrecht gaan we op weg naar onze bestemming: de Mariaplaats. Van daaruit beginnen we het ‘Wie Is De Mol’ spel. We worden in twee groepen verdeeld, die moeten allebei verschillende opdrachten doen. In iedere groep bevindt zich een mol, die moet proberen zoveel mogelijk opdrachten te saboteren. Ik zit in de blauwe groep. Samen met Lisa, Anneke, Karin en Marjolijn. Mooi , die ken ik, dus afwijkend gedrag valt op. Wat had ik graag de mol geweest, maar helaas kreeg ik niet die felbegeerde e-mail. Het begin verloopt wat chaotisch. Het lijkt alsof ons team uit louter mollen bestaat, maar na een half uurtje gaan we het spel begrijpen en voeren we de opdrachten, naar ons gevoel, behoorlijk uit.
Ik weet het al snel zeker: Marjolijn is de mol…of Lisa, hoewel: Anneke doet uiteindelijk ook wel verdacht. Karin staat boven alle verdenking: die kent het spel niet eens en doet fanatiek haar best. Toch fijn als je iemand kunt vertrouwen. Ze wijst me er nog even fijntjes op, dat Lisa wel heel erg loopt te klungelen met haar mobiel. Zie je wel. Het is Lisa! Maar ook: niets is wat het lijkt….
We doortrekken kriskras het hele centrum, leggen kilometers af en om half zes komen we eindelijk weer bij elkaar voor de ontmaskering van de mollen.
Mijn mond valt wijd open, wanneer blijkt dat Karin onze mol is! Karin, die zo goed haar best deed met het oplossen van de puzzel, maar er niet bijgezegd had, dat de oplossing ook ge-sms’t moest worden. Hoe kun je je vergissen in je eigen kind, want: niets afwijkend gedrag. Gewoon Karin!
Ik heb een drankje nodig: bitter lemon.
Nadat iedereen van de schrik is bekomen, vertrekken we richting restaurant. Een eettentje aan de Oude gracht, Le Connaisseur.
Al snel blijkt dat we niet de enige vrijgezellengroep zijn: ook Sinterklaas blijkt eindelijk aan de vrouw te zijn. Tja, dan moet er natuurlijk iemand bij de Sint op schoot: wie anders dan de aanstaande bruid.
Wanneer de Sint met zijn gevolg vertrokken is, verschijnt er een nieuwe groep vrijgezelle heren. Deze mannen hebben de sfeer er al goed in zitten en al snel brult het door de zaal: ‘Waar is het feestje?’ waarop wij natuurlijk niet achter kunnen blijven door terug te blèren: ‘Hier is het feestje!’
Het wordt steeds gezelliger, al is een gezelschap achter ons het hier niet mee eens en besluit onder de nodige vloeken en verwensingen de tafel te verlaten. Mooi, opgeruimd staat nestjes: voor anti-feestbeesten is hier geen plek.
Na een heel gezellige en vooral heerlijke maaltijd vertrekken we naar Utrecht CS waar we even later in de trein richting Ede stappen. Dit keer, gelukkig wel zitplaatsen.
Rond een uur of tien zijn we thuis. Voor Marjolijn en mij zit het feestje er dan op, de andere meiden gaan vast en zeker nog heel lang los op ‘het plein’.
Ik twijfel er niet aan, dat dat een super avond geweest moest zijn. Net zoals de rest van de dag.
Lindsey en Anneke: bedankt voor de organisatie!
Nu gaan we ons op maken voor het echte feest, aanstaande vrijdag.
Ik heb er zin an!

Advertenties

9 gedachtes over “De vrijgezellendag

  1. Had het al gelezen van de week, dus dat scheelt weer, maar nog even terug komend op dat mollen-spel, wat en gaaf idee… en geweldig toch dat je er zo naast kan zitten… dan doet de mol het goed… Had überhaupt iemand het geraden?..

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s