De tentoonstelling

  Het was weer tijd voor de jaarlijkse bloemen- en plantententoonstelling.
Al tientallen jaren hét evenement in het koninkrijk Floralia.
De grootvader van koning Gustavio was een groot natuurliefhebber geweest  en had de show ingesteld in de hoop nieuwe flora te ontdekken. En inderdaad was er zo af en toe een juweeltje ontdekt, die dat jaar het predicaat: ‘Bloem van het jaar’ mocht dragen.
  De huidige koning had niet zoveel met de natuur. Door het omvangrijke werk dat de regering van Floralia inhield, kwam hij amper buiten de paleismuren. Daarom genoot hij des te meer van deze tentoonstelling, die hem al het moois wat de natuur te bieden had liet zien. Hij liep uitgebreid alle tafels na, waar de inwoners hun kweeksels hadden opgesteld om gejureerd te worden.
  ‘Wat een prachtige, volle bloem.’ prees hij de hortensia. ‘Maar niet bijzonder genoeg.’
  ‘En hoe heet dit fraaie exemplaar?’ vroeg hij geïnteresseerd aan een ander.
  ‘Dit is een azalea, majesteit. Speciaal gekweekt uit drie verschillende soorten, waarvan er eentje regelrecht uit Japan komt.’
De koning knikte goedkeurend en fluisterde tegen zijn assistent: ‘Noteer deze. Beslist een kanshebber voor de titel.’
  De koning en zijn gevolg passeerden de ene na de andere tuinier. Zij zagen rijk bloeiende hibiscussen, uitbundig geurende lavendel en pioenrozen met bloemen zo groot als het hoofdje van een baby.
  De assistent van de koning had al verschillende kanshebbers genoteerd, de keuze zou nog moeilijk worden. Het was een uitzonderlijk goed jaar.
  Uiteindelijk hield de koning stil bij een tafel, waar een man en zijn dochtertje zenuwachtig op de komst van hun vorst wachtten.
   ‘Ongelooflijk, wat een prachtige bloemen. Zo eenvoudig en toch uitermate sierlijk.’
   â€˜Dit majesteit, is de gerbera. Ik heb hem met veel geduld in deze vorm en kleur opgekweekt.’ sprak de eigenaar trots.
  ‘O, dat geloof ik direct, maar die bloemen bedoelde ik niet.’ De koning keek naar het meisje. ‘Ik bedoelde de bloemenkrans in het haar van uw dochter.’
Verbaasd keek de vader naar zijn kind.
   â€˜Wat zijn dat voor bloemetjes, meisje?’ vroeg de koning.
Het kind werd verlegen en verschool zich half achter haar vader.
  ‘Dat weet ik niet, meneer de koning.’
  ‘Ik vind ze prachtig! Hoe heb je die gekweekt?’
  ‘Ik heb ze niet gekweekt ze staan gewoon buiten in het veld!’ antwoordde het kind verbaasd.
De koning wreef nadenkend door zijn baard.
  ‘Gewoon buiten.’ echode hij.
  ‘Wat is je naam, meisje?’
  â€˜Ik heet Madelief, meneer.’
  ‘Dan heten ze vanaf vandaag madeliefjes. Daarnaast verklaar ik hierbij de madelief, ‘Bloem van het jaar’!’
Een gemompel steeg op. ‘Dat eenvoudige bloemetje?’ werd er minachtend door de kwekers gesnoven.  ‘De koning zou eens wat vaker buiten moeten komen, dan zag hij dat die dingen als onkruid uit de grond schieten.’
De koning maande tot stilte.
  ‘Ik weet, dat in jullie ogen dit bloemetje niets voorstelt. Het heeft geen reusachtige bloemen, geen spectaculaire bloeiwijze en ook  geen parfum. Misschien zijn we de laatste jaren wat gaan overdrijven en wordt het tijd, dat we wat meer gaan letten op de eenvoud. De eenvoud die dit bloemetje zo buitengewoon maakt.’
  Iemand begon te klappen en het applaus zwol aan. Gejuich klonk en hoeden en petten vlogen in de lucht.
  Iedereen was het er over eens dat de koning een goede keus had gemaakt.
Bijna iedereen, want de azaleakweker vond zijn plant nog steeds de allermooiste.

Madeliefjes 

Advertenties

10 gedachtes over “De tentoonstelling

  1. IMP? (geen idee waar dat voor staat, ben wel nieuwsgierig)

    Schitterend verhaal, zo zie je maar weer je hoeft niet veel te doen, om de mooiste te zijn… ;)Schoonheid zit al van binnen…

  2. Leuk verhaal. Doe mij ook maar zo’n madeliefje in plaats van azalea’s, gerbera’s, pioenen… Maar ik val wel als een blok voor ranoncels en anomonen!

    Ik vraag me ook al af wanneer je nu (eindelijk) eens naar Griekenland gaat?!

  3. Wat een prachtig verhaal meis, khad eerst geen idee naar waar het zou leiden maar halverwege begon er een lampje te branden die steeds sterker werd van schijnsel 😉

    Prachtig beschreven hoe gemakkelijk men datgene vergeet/negeert waar het werkelijk om draait in het leven.

    Tp!

    -x-♥

  4. Wat een mooi verhaal! Ja, wie het kleine niet eert is het grote niet weerd… Madeliefjes zijn prachtig maar dan wel buiten in het veld toch?.
    Maar ik heb geen idee hoeveel kettingen ik er wel niet van gemaakt heb, dat dan weer wel om dochter en kleindochters te versieren en tevreden te houden 😉

  5. Prachtig verhaal Hanneke! Ik vind ze ook onweerstaanbaar tussen mijn gras! (en ik val ook als een blok voor Ranonkels en anemonen zoals iemand hierboven schreef! 🙂 )

    xxx Kati

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s