Mamagment (WE-300)

Marleen was zevenendertig weken zwanger van haar eerste kindje.
Inmiddels had ze er een week zwangerschapsverlof  op zitten en ze voelde zich geweldig.
De baby groeide goed en zelf was ze niet al teveel aangekomen, zodat ze met een paar weken vast weer in haar oude garderobe zou passen.
Ze had zin in het moederschap.
Bij haar zus en schoonzus had ze kunnen zien hoe het niet moest.
Die hadden zich bijna helemaal opgeofferd aan hun kroost en nauwelijks tijd voor zichzelf.
Nee, zij zou het helemaal anders doen.
Ze was een goed manager, runde effectief een grote afdeling. Dus, zox92n kleintje zou niet zox92n probleem zijn.
De bedoeling was dat ze na zes weken weer veertig uur aan de slag zou gaan. Bram zou een dag per week ouderschapsverlof opnemen. Voor de overige dagen hadden ze een prima kinderdagverblijf gevonden, dat ruimschoots aandacht gaf aan de culturele ontwikkeling van het kind. Er werd veel klassieke muziek gedraaid en er hing allerlei kunst aan de muur.
Marleen had alles goed voorbereid.
  Na een voorspoedige bevalling werd, precies op tijd,  Julia geboren.
Marleen lag stralend in het kraambed en toonde haar dochter trots aan familie en vrienden.
Na zes weken, was er weinig stralends meer aan de jonge moeder.
De gebroken nachten gingen hun tol eisen en de baby huilde veel.
De eerste keer dat ze haar kind naar de opvang bracht stikte Marleen bijna in de tranen.
Ze kwam om in het wasgoed, het werk in huis bleef liggen. Ze was op zoek naar een huishoudelijke hulp, maar dat lukte nog niet erg. En van het vierwekelijkse avondje uit met Bram was nog niets terecht gekomen.
Inmiddels was het goed tot Marleen doorgedrongen: ze was dan wel een goed manager, maar van mamagen had ze nog geen kaas gegeten.

Beschuit_met_muisje_791342d 

geschreven voor WE-300

Advertenties

16 gedachtes over “Mamagment (WE-300)

  1. Ach jeeeeetjeeeee de trauma van iedere beginnende moeder… het duurt ind even voor je een ritme hebt maar als je de moed niet opgeeft heb je die gauw te pakken!

    Verdrietig wel overigens maar een heel mooie we!

    -x-

  2. Helaas is er geen opleiding tot mamagement, zelfs niet tot mamagementassistente. Er is geen boek die beschrijft wat je doen moet… je kinderen leren je hoe je moet mamagen. Leuk uitgewerkt!

  3. Ach gossie, ja zo kan het gaan tegenwoordig. De meeste nieuwe ouders willen gewoon doorgaan met hun oude leventje en dat gaat nou eenmaal niet…
    Een heel leuk verhaal!

  4. Joepie, je hebt het omgedraaid. En dat heb je hartstikke leuk gedaan ook nog. Arme moeder, nu weet ze wat het is. Voordeel, het stikt van de mamagers, overal en altijd. Dus alles is in te halen.

    Ik kom net uit de trein na 5 uur reizen, maar ik voel me weer helegaar enthousiast worden, door dit stukje.

  5. Knap om rond zo’n lastig woord zo’n welluidend verhaal te maken. (Maar ja, je wordt niet voor niets in een bundel opgenomen…)Leuk stukje en eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, vind ik het geheel terecht dat Marleen ook een beetje moet worstelen met het beginnende moederschap. Al is het maar een verhaal, ZO’N opluchting!

    fijn weekend

  6. Echt een WE die gelezen zou moeten worden door mensen die kinderen graag willen, net zoals het huwelijk in voor en tegenspoed, arme vrouw die overvallen word door mamagement, krijg gewoon medelijden met haar…..

    Groetjes.

  7. Goed geschreven en ik vind het geweldig dat je de moeders onder ons die het allemaal niet zo geweldig kunnen (of gekund hebben) een hart onder de riem hebt gestoken. Ik zie ze dagelijks om me heen de mama’s to be die denken dat het hebben van een baby net zo makkelijk te managen is als een bedrijf en die denken dat zxedj het, vanwege hun bedrijfskennis, uiterxe1xe1rd vxe9xe9l beter kunnen dan anderen.

  8. jaaaaaaaa heerlijk zo’n baby, roze muisjes maken roze wolken, roze billetjes? en wat bleek…,

    mama keek door een roze bril.

    Het is geweldig om zo’n piepklein babietje te zien liggen, in een maxi cosi in de winkel, als je boodschappen doet en richting de moeder kijkt en dan naar de baby,en dan zeggen: “ohh wat lijkt ze op jou!” en dan daarna snel doorlopen, wat lekkers kopen en thuis met een boek op de bank,een zucht van verlichting slaken en denken:
    oh gelukkig hoef ik niet meer *(^O^)*

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s