Rommel

Afgelopen zondag brachten we een bezoekje aan mijn zus en zwager in Lelystad.
Mijn zus is onlangs geopereerd aan een hernia en verder hadden ze een nieuwe keuken. Allebei wilde ik graag zien. (Ik bedoel mijn zus en de keuken, niet de hernia.)
Het werd een gezellige zondag. (hoewel ik de hoeveelheid voetbal die weer ter sprake kwam, nogal overdreven vond. Ik bedoel: wat houdt zo’n schaal nu in?) Maar ieder zijn feestje.
Het viel me op dat mijn zus het wel erg netjes had in huis, mede gezien de staat van haar rug.
Terloops vroeg ik aan mijn nichtje, of het daar altijd zo netjes is, of dat dat te maken had met onze komst.
Volgens haar, was het er altijd zo.
Nu heeft mijn andere zus het ook altijd keurig opgeruimd in huis. En zo vroeg ik me af, hoe het toch komt dat het bij mij altijd rommelig is.
Ik ruim op, maak schoon, maar het lijkt geen enkel nut te hebben.
Maandag besluit ik korte metten te maken met de troep. Maar eerst een analyse.
Onder de salontafel ligt een rode rugtas. Gert heeft een beurs bezocht en voor het thuisfront de nodige prullaria meegenomen, waaronder de rugtas met Totaal-glas-logo, die niemand wil hebben.
Op de tafel ligt allerlei andere rommel die van hetzelfde congres afkomstig zijn.
Op de eettafel stapels papierwerk van Sans opleiding. Geeft niet, ze moet toch ergens haar werk doen!
Verder nog wat verdwaalde post, pakjes maandverband die over de post verzonden zijn en een computerspel, allemaal van mijn jongste dochter.
De fotocamera staat op statief midden in de kamer, waarschijnlijk is Mojo weer bezig geweest tijdens onze afwezigheid. Verder slingeren er overal schoenen, waarvan een enkel paar van mij, en liggen er kledingstukken her en der verspreid door de kamer. Geen idee van wie.
Op de kast een stapeltje dvd’s die nog gekeken moeten worden. In de keuken, naast de vaat die in de vaatwasser gezet moet worden, een leesbril, tijdschrift, bierdoppen en een flesopener, allemaal van Gert. En om de bende compleet te maken, laat Jessy overal zijn botjes en speelgoed liggen.
Tevreden zak ik tussen de wanorde neer.
Als ik al die troep wegdenk, is het hier gewoon hartstikke netjes.
Tijd voor koffie en een blog.

Opruimen 

Advertenties

20 gedachtes over “Rommel

  1. en ik bedenk me dat als ik even langskom gewoon meedoe met jullie: tas op tafel, jas over de bank, riem van nala op het aanrecht, sleutels weer ergens anders…. sorry sorry sorry!! maar je verhaal is idd heel herkenbaar. maar je kan er veel van zeggen, maar een klinisch huis is ook zo ongezellig toch?

  2. Volgens mij word jij hartstikke ongelukkig als jij in zo’n hartstikke netjes huis dag in dag uit zou moeten leven …….. trouwens de rest van je huisgenoten ook!!
    Bij de meeste mensen hoort nu eenmaal een gezellige reommel, als het maar niet vuil is, dat is het belangrijkste, maar verder????
    Leven en laten leven.

  3. Oh meid, zo gaat dat als je een groot gezin hebt. Je hebt een heel gezellig lekker huis en een heerlijk gezin, dus gelijk heb je…Denk het weg en ga wat leuks doen.
    Je kan toch niet de hele dag als een politieagent achter iedereen aanrennen? Een huis als een toonzaal is ook niks hoor, dat zeg ik hier altijd tegen Nico die juist altijd alles heel erg opgeruimd wil zien! Maar dat heeft hij van huis uit meegekregen, alles had daar nou eenmaal zijn eigen plekje en het was altijd superschoon, kan hij dus niks aan doen denk ik altijd maar.
    Dikke kus

  4. Enige ordening in een huishouden kan ik wel waarderen, maar ’t moet geen museum worden natuurlijk. Als ik ’s ochtends heb opgeruimd, blijft het altijd netjes… totdat Kind met een stapel vriendinnen voor de deur staat. Manlief houdt er meerder stapels post op na. Ik heb het gemopper opgegeven.
    Wat Minoesjka al zei: als ’t maar niet vuil is.
    Ach, we voelen ons wel thuis in die georganiseerde bende. In de tuin is het geen haar beter!

  5. Hahaha … ik heb ma nog gevraagd of ze bij jou wil logeren in jullie vakantie. Maar je huis is te groot en daar begint ze niet meer aan. Dus lang leve de rommel

  6. Ik was het weekend bij Bianca en daar ligt ook altijd van alles ,op tafel in de gang zoals schooltas voetbalschoenen,vishengel,bal .Papieren tasjes van haar verjaardag oorbellen ga zo maar door ,maar ik maak schoon en laat de spullen gewoon liggen .Zelf ben ik van opgeruimd en netjes ,tja en erik heb ik afgericht die krijg de kans niet ,alleen op zijn eigen kamer daar is het soms een zootje ,en dat ruimt die lekker zelf op !
    gr…ida

  7. Alhoewel het bij mij dan meer lijkt op hoe het bij jouw zus is… kan ik, durf ik, wel stellen dat zowel bij jou als bij mij geleefd wordt en genoten en dat samenzijn met de mensen het belangrijkste is. We werken om te leven niet andersom 😉

    De rondslingerende spulletjes zijn misschien rommelig maar wel een teken dat men zich in jouw huis op diens gemak voelt, teken van liefde, toch?!

    -x-

  8. hihi klinkt precies als hier thuis, met 2 kleine kinderen ligt er altijd wel overal wat!
    heb wel vorige week weer een keer onder de banken en de t.v meubel schoongemaakt…bergen speelgoed en ook wat dingetjes die ik zelf kwijt was gevonden.

  9. Een tevreden mens dus. Wel, het spreekt me aan. Want hier is het ook een rotzooi. Een mens kan niet EN reizen EN schoonmaken EN de tuin reorganiseren EN stukjes schrijven EN reageren. Ik bedoel, het kan wel maar helaas moet het huis dan het meest lijden.

    Hanneke, volgens mij zijn wij een soort van familie.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s