De dodencel

Ik lig heerlijk te luieren in de tuin, als ik opeens een wild geklop op het raam hoor.
Ik zie Zoon in doodsangst ergens heen wijzen.
Niet wetend waarheen hij wijst kijk ik wild om me heen. Wat heb ik gemist? Waar schuilt het gevaar?
Na een paar onduidelijke momenten zie ik wat hij bedoelt: over het kantoorraam kruipt een dikke wesp.
Zo’n koningin, die de taak heeft een enorme kolonie voort te brengen.
Nu heb ik een gezonde angst voor die gestreepte terroristen, maar Zoon is er doodsbenauwd voor, die komt echt niet in de buurt van zo’n beest.
En zo ren ik, gewapend met glas en stuk papier naar het kantoor, om het geel/zwarte monster te vangen.
Dat gaat gemakkelijk. Glas rond de wesp tegen het raam, papiertje eronderdoor schuiven en klaar is Han.
Tot zover is er een plan. Maar hoe nu verder?
Ik durf het dier niet vrij te laten, bang dat hij direct in de aanval gaat. Doodslaan is ook geen optie, want  dan moet ik hem eerst vrijlaten, met het gevaar dat hij er vandoor gaat en alsnog een nest kan beginnen nadat hij ons eerst vreselijk verwond heeft.
San geeft nietsvermoedend de oplossing.
Zij slaat met een glas limonade het tafereel gade.
  ‘Kom hier met je drinken.’ beveel ik.
Ik weet niet waarom, maar ze volgt mijn order in een keer op.
Razend snel zet ik het glas met de wesp boven op het limonadeglas, papiertje er tussenuit en schudden maar.
Het kreng kan verzuipen.
Maar wat duurt dat lang.
Schoon en vriendin A. vinden het zielig.
Ik kijk ze bevreemd aan.
   ‘Zielig? Ze vinden ons over een paar maanden ook niet zielig. Laat dit een afschrikwekkend voorbeeld zijn.’
Ik schrik bijna van mijn eigen woorden.
Zou ik dan toch van de Romeinse keizers afstammen?
Vanochtend neem ik een kijkje in het glas.
De wesp lijkt dood.
Lijkt, want na een kleine beroering van het glas, begint hij weer te spartelen.
Inmiddels begin ik me aardig rot te voelen. De euforie van het begin is allang verdwenen.
Loslaten durf ik hem niet uit angst voor represaille maatregelen.
Laf schuif ik de dodencel achter een bloempot.
Morgen kijk ik wel weer.
En steeds spoken de woorden van mijn moeder in mijn hoofd:
  ‘Als je één wesp dood, komen er tien op zijn begrafenis.’

Wesp 

geschreven voor ZOZ

Advertenties

22 gedachtes over “De dodencel

  1. Wat een herkenbaar verhaal… en nee… dat verzuipen duurt zo lang, dat je je wel schuldig moet voelen. Hoe barbaars wij soms kunnen zijn… en steeds maar tegen onszelf zeggen… het is OF hij (zij in jouw geval) OF ik… maar dan nog…

    Fijn weekeinde en ik hoop van harte dat de uitnodigingen voor de begrafenis niet gepost zijn…:)

  2. Jemig wat kom jij ineens luguber uit de hoek zeg 😉

    Als je nou met de hond gaat lopen vanavond, laat hem dan in het donker ergens vrij, zorg dat je donkere kleding aan hebt en azijngeur als parfum en dan ben je van hem verlost zonder achtervolgende aanvallers 😉

    Sterkte met het spul ;-))

    Dank je wel voor je leuke bijdrage, heb ervan genoten, liefs en fijn weekend.

  3. Wat een thriller maak jij van de Z-o-Z, gewetens bezwaren zijn soms moeilijk, maar heb je soms veel keuze? Meestal is je eerste keuze uiteindelijk toch de beste ondanks dat je je er niet goed bij kan voelen, wie weet is de oplossing van Melody niet zo’n gekke in dit weer prachtige verhaal….

    Fijn weekend,
    Groetjes.

  4. Ooooh laten verdrinken, had ik niet achter je gezocht, dat is echt zielig. Gewoon een vliegenmepper nemen meid, zo’n electrische nog beter, en ze gaat eraan die koninginnewesp!
    Een imker hier op het park vertelde laatst inderdaad dat je ze het beste meteen kunt ombrengen…dus dat heb je in ieder geval goed gedaan. Ik dacht eerst in het begin dat je haar expres zo had gevangen om haar weer vrij te laten.
    Hoe minder koninginnen gaan nestelen hoe minder nakomelingen uiteraard. Des te rustiger is het voor ons in de zomer!
    Gezellige zondag!
    Liefs

  5. lol, die beestjes verdrinken echt niet gemakkelijk omdat ze blijven drijven :-), dan verstik je ze mss beter door er insectenspray op te sprayen terwijl die toch in dat glas ligt te dobberen. :p

  6. ….mijn zoon is 28 en jouw dochter??
    bedankt voor je compliment, natuurlijk mag je me op je blogroll plaatsen, het is juist een eer.
    (wanneer de weblog migratie voorbij is,zal ik jou ook toevoegen, voor nu sta je bij mijn favorieten op de computer)

  7. En juist nu ben ik blij dat jouw Gert geen zwart/geel gestreepte pyama,s draagt. Want met Één klap, is hij weg he meis?
    Trouwens, geen water geven versnelt het proces lieverd. Pak je gieterdje nog maar es. Weet ook dat Jouw plekje bij ons is al vastgesteld, dus….

  8. Dat wordt wat binnenkort. Veel sterkte Hanneke. Want wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat die tien wespen tien maal tien wraakzuchtiger zijn dan het slachtoffer en dat ze allemaal een blauwdruk van de agressor in zich meedragen.

  9. Ach,….. ik heb een bloedhekel aan wespen, maar inderdaad ik zou haast medelijde met deze krijgen.
    Trouwens, hoop wel dat ie ondertussen echt dood is ……. en dan niet begraven he!! Komen er ook geen 10 bij jou langs;-))

  10. Wat een afschuwelijke dood Hanneke. 😦
    Gooi er de volgende keer een beetje afwasmiddel bij. Dat schijnt de doodsstrijd te verkorten. Hoop ik tenminste voor de wesp! 😉

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s