Onderdrukken (WE-300)

Terwijl Rubens klasgenoten zich op het strandje vermaakten, zwom hij een eindje verder in het meer. Eindelijk even alleen. Hij werd altijd getreiterd door een groep jongens. Ze pakten zijn spullen af deden hem pijn en eisten van hem dat hij sigaretten voor ze mee zou nemen, anders zouden ze hem wel krijgen.
Nu was de klas een paar dagen op kamp. Het was prachtig weer en er werd dankbaar gebruik gemaakt van het meertje bij hun camping.
Ruben maakte zich zorgen. Rob, de leider van de jongens, had gezegd dat hij vannacht maar beter niet kon gaan slapen omdat ze hem zouden pakken. Klagen bij de leiding hielp niet, dat zou het alleen maar erger maken.
Net toen hij ontspannen op zijn rug dreef, hoorde hij iemand aan komen zwemmen. Het was Rob.
  ‘Hé sukkel, weet je wel dat je niet zo ver weg mag zwemmen.’ riep hij.
Ruben zei niets, dat was maar het beste.
Maar Rob begon aan hem te trekken. ‘Ik zeg wat tegen je loser!’
  ‘Laat me met rust.’ smeekte Ruben.
  ‘Hoezo? Ga je anders huilen?’ sarde Rob verder, maar ineens vertrok zijn gezicht van pijn.
  ‘Au, ik heb kramp. Help me Ruben!’
Die keek wantrouwend naar Rob. Wat deed hij? Wilde hij weer een vuil spelletje spelen?
Rob kermde het uit. En ging kopje onder.
Ruben keek snel om zich heen. Dit was zijn kans en razendsnel duwde hij zijn vijand onder water tot die niet meer spartelde.
Toen hij weer op het strand kwam, vroegen ze hem of hij Rob gezien had.
  ‘Niet gezien.’ antwoordde hij stug.
Twee uur later werd het levenloze lichaam van Rob uit het water gehaald.
De geschokte kinderen werden door de ouders opgehaald.
Die avond lag een opgeluchte Ruben in zijn eigen bed.
Alles zou beter worden.

Zeumeren 

geschreven voor Plato's WE-300

 

Advertenties

22 gedachtes over “Onderdrukken (WE-300)

  1. Jeetje! Ik dacht eerst even dat alles goed zou komen, Ruben zou Rob redden en de pesterijen zouden over zijn, maar jij hebt er weer een thriller van gemaakt.
    Zielig voor Ruben die kan volgens mij zijn hele leven geen nacht meer rustig slapen! Goed verhaal Hanneke!! (p.s. ik verkas een weekje naar Texel, doeggg!)

  2. Als Ruben hem zou redden zou dat menslievender zijn geweest. Maar voor het verhaal is dit beter. Niks platgetreden paden, gewoon doodmaken. Hoe gruwelijker het verhaal, des te langer de herinnering. Ik vond het prachtig.

  3. Zo’n verrassend eind is een zegen. Verhalen met een sociaal wenselijk plot (pestkop wordt gered door zijn slachtoffer, pestkop krijgt spijt, waarna ze de beste vrienden worden) zijn er al genoeg. Wel eng overigens, maar dat is juist goed.

  4. Ik denk niet dat alles beter zal worden. Het onderdrukken zal niet meer slaan op het onder water drukken, maar het onderdrukken van gevoelens… wellicht zijn levenlang tot hij er zelf in verzuipt.

    Ik wens je een fijn weekeinde!

  5. En stiekem zijn we het allemaal met Ruben eens. Die rotzak van een Rob ook. 😉
    Maarre, dit is de Zeumerse Plas. Waar ik ’s zomers altijd zwem. Luguber!!! 🙂

  6. Een verhaal en ik hoop dat het ook nooit meer zal worden! Het doet me denken aan een boek wat ik laatst gelezen heb over pestende tieners.
    Het is hard, maar je laat wel zien wat pesten met iemand kan doen en hoe ver hij dan kan gaan!!

  7. Ik dacht ook even dat het goed af zou lopen… Maar nee! Ach, is dit niet wat bijna elk mens in deze situatie zou DENKEN? Vrijwel niemand zou ’t alleen ook echt doen…

  8. Een verhaal om stil van te worden… Zo zie je maar weer waar pestgedrag toe kan leiden he. Bestond er maar een middel om alle pesters uit de wereld te verbannen 😉

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s