Aagje, special

Aagje Meijer genoot van haar pensioen.
Nooit had ze kunnen bedenken dat het leven zonder school haar zo goed zou bevallen.
Haar hele werkzame leven had ze doorgebracht op de administratie van een middelbare school, maar toen Simon in haar leven was gekomen, was ze steeds minder gaan werken en vlak voor  de laatste zomervakantie had ze afscheid genomen van ‘haar’ kinderen, zoals ze ze altijd liefdevol noemde. Uiteindelijk was ze ook ‘hun mejuffrouw Meijer' geweest en zo werd er op die mooie zomerdag menig traantje weggepinkt.
Nu was er zo’n driekwart jaar verstreken. Omdat ze niet van stilzitten hield en wel ontzettend veel van mensen, werkte ze twee ochtenden op vrijwillige basis bij een opvangtehuis voor tienermoeders, ze hielp de jonge moeders bij de verzorging van hun baby’s en leende vaak een luisterend oor. Daarnaast werkte ze nog twee avonden bij een hospice. Ze begeleidde cliënten tijdens de laatste fase van hun ziekte.
Een groter verschil was er niet: de ene dag hield ze een pasgeboren baby in de armen en de dag erna streelde ze de hand van een stervende. Maar Aagje vond het een mooie combinatie.
  ‘Zo sta ik helemaal  midden in het leven.’ zei ze.
Maar deze maandag was ze vrij.
Samen met Simon genoot ze van haar koffie.
Het was stil in de kamer, alleen het tikken van de klok en het omslaan van een pagina van de krant doorbraken de stilte.
Net toen Aagje op wilde staan om een tweede kopje koffie in te schenken, viel de post op de mat.
  ‘Vreemd.’ reageerde Simon verbaasd  â€˜Normaal gesproken krijgen we nooit post op maandag.’
Even later kwam Aagje terug met de koffie en een rode enveloppe.
  ‘Voor mij.’ zei ze verwonderd en ze draaide de enveloppe om in haar hand om te kijken of er een afzender op stond. Maar ze zag niets. Snel opende ze de enveloppe en er verscheen een brede glimlach op haar gezicht.
  ’ Ach Simon, wat lief van je.’
Toen Simon haar vragend aankeek verduidelijkte ze: ‘Een Valentijnskaart.’
  ‘Maar ik heb je niets gestuurd, je weet toch dat dat niets voor mij is.’
  ‘Maar… van wie is hij dan?’ vroeg Aagje.
  ‘Mag ik eens zien?’ vroeg Simon en hij nam de kaart van Aagje aan.
Op de kaart zag hij een beertje met een rafelig oor, met in zijn hand een boekje dat het aandachtig las.
  ‘Ik denk dat de kaart maar van een persoon afkomstig kan zijn, een vurig aanbidder.’ zei Simon een beetje plagerig.
  ‘Je bedoelt….?’
  ‘Inderdaad.’ knikte Simon.
  ‘Van Plato.’ zeiden ze tegelijk.
  ‘Ach, die lieve man, hij mist me echt hè? Ik zal de kaart bij zijn kerstkaarten zetten. Wat denk je, zal ik hem een bedankje sturen?’
  ‘Nee,dat hoort niet zo, denk ik, bovendien weet ik niet of Maria van jouw bestaan afweet en je wilt toch geen mooie relatie om zeep helpen?’
  ‘Nee, je hebt gelijk.’
Aagje zette de kaart op het dressoir en keek er nog eens naar, toen ze haar koffie dronk.
  ‘Die Plato.’ glimlachte ze.

Valentijn 

meer 'Aagje' lees je hier

Advertenties

19 gedachtes over “Aagje, special

  1. Whaaaaaaaaaaaaaaa… geweldig. Nu weet iedereen dat ik zo’n fan van Aagje ben. Maar Simon jongen, je hoeft niet jaloers te zijn hoor. Mijn liefde voor Aagje is louter literair. Ghegheghe.
    Goh, wat vind ik dit leuk. Vanavond meteen even aan Maria vertellen 🙂

    Plato is vereerd en neemt thans node afscheid want de wortels moeten geschraapt.

  2. ik heb weinig tijd en ren door mijn hyves en zie AAGJE..
    maar dat moet ik lezen, bijna vreemd gaan met Plato….whaaaww….das wel een leuke roman…hahaha..
    leer ik Plato ook kennen.;-)
    maar super om weer even van Aagje te lezen…
    thxs..

  3. Geweldig zeg, ze is weer terug hoewel ik vrees dat het een eenmalige aanbieding is he Hanneke…?
    Wat zo’n stille hint van Plato al niet op kan leveren!
    Super!

  4. Hmmmmmm dus toch…….
    Wat heerlijk voor Aagje en wat lief van Plato….

    En jij hebt voor niets die lege postzakken in de gang gezzet….

    Ach nou ja…. Liefde is overal, kan ook zonder kaart voelbaar zijn ;-))

  5. Ah… geweldig, echt waar.

    (OT: Ik heb op mijn weblog een nieuwe log gemaakt met daarin wat opheldering over het een en ander…, hoef je niet meer zo stil te zijn, maar kun je net als mij opgelucht ademhalen:-))

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s