Een connaisseur?

Wanneer ben je een kenner?
Dat vroeg ik me laatst af toen ik op een verjaardagsfeestje was.
Geïnteresseerd bekeek ik het etiket van een wijnfles en zag tot mijn grote genoegen dat het een merlot  uit Argentinië was. De gastvrouw vroeg me of het een goede wijn was. Ik antwoordde dat ik blij was dat hij in ieder geval niet uit Frankrijk kwam, omdat ik de Franse wijnen vaak niet te hachelen vind. Ik voegde er aan toe dat mijn favoriete wijnen uit Australië of Zuid Amerika komen en dat zij, wat mij betreft, een goede keuze had gemaakt.
  ‘Ik heb er eigenlijk niet zoveel verstand van, ik koop maar wat, misschien heb ik deze zelfs een keer gekregen.’ zei ze.
  ‘Ik ben ook geen vinoloog hoor,’ antwoordde ik, ‘maar ik weet wel wat ik lekker vind en deze wijn is heerlijk.’ Om dat te illustreren liet ik nog een slokje wijn over mijn tong het keelgat in dansen.

Hetzelfde, maar dan anders, overkomt me regelmatig wanneer mensen in mijn boekenkast duiken. ‘Heb je nog een goed boek voor me?’ vragen ze dan, terwijl ze me verwachtingsvol aan kijken.
Maar wat is een goed boek? Het boek dat ik mooi vond, vind een ander misschien niet om door heen te komen, of juist veel te licht. Het gemakkelijkste is het dan om een bestseller aan te prijzen, maar ook die kunnen  tegenvallen. Zo kreeg ik laatst het eerste deel van de-hemel-ingeprezen Millennium trilogie. Ik vond het niets, het duurde zeker honderd pagina’s voordat het verhaal me eindelijk te pakken kreeg. Maar er zijn  duizenden lezers die het hét boek van de eeuw vinden en deel een, twee en drie verslonden.
‘Haar naam was Sarah.’ deed het predicaat bestseller, naar mijn mening, wel eer aan. Ik ben altijd een beetje huiverig voor kreten als: Moet je hebben! Debuut van de eeuw! Van de bestsellerauteur: huppeldepup!
Alsof het dan goed moet zijn.
Hallo: dat maak ik zelf wel uit!

O zeker, ik ben een kenner, een kunstenaar zelfs, want ik beheers de kunst van het genieten. Maar wel op mijn eigen wijze. Met een goed glas wijn ( een druiven allegaartje uit Australië, gekocht bij de Albert Heijn) een kostelijk boek  (‘Het merlot mysterie' van Ilja Gort’- een lichtgewichtje over de lotgevallen van een Franse wijnboer) en in het prima gezelschap van een tweetal hoogbejaarde hondjes en een zacht snurkende echtgenoot. Wat kan een mens nog meer wensen.

O ja, als jij die Franse wijn helemaal het einde vindt? Gewoon lekker genieten, ongeacht wat H.B. te E. ervan  vindt.

Connaisseur 

Advertenties

25 gedachtes over “Een connaisseur?

  1. Een druiven allegaartje uit australie van De Aldi smaakt ook heerlijk tijdens een zwoele zomeravond op de camping. Zal ik die dan alvast maar koud gaan leggen? (ik kan die rare puntjes op de e dan weer wel en dan weer niet vinden, nu dus even niet)

  2. prima idee, MG, maar op zo’n zwoele zomeravond drink ik het liefst een roseetje, dus als je die vast koud wil leggen…?
    (die puntjes zitten vandaag boven de komma)

  3. Dames dames, het is nog rijkelijk vroeg om al aan de drank te gaan. Zelfs om het al koel te leggen, want dat blijft nooit zo lang liggen natuurlijk.:-)

  4. Tja, ieder z’n smaak. Ik vind het wel vaak interessant om te horen wat iemand aansprak van een boek.

    Leuk dat jij kunt genieten van een ‘zacht snurkende echtgenoot’. Ligt het accent dan op zacht of op snurkende…?

    Als ik jouw blogs begin te lezen vraag ik me vaak af of dit nu wel eentje is die uit je leven gegrepen is of dat ie uit die dikke duim van je komt voor een of andere ‘opdracht’.
    Het begin van deze blog kan maar zo tot de laatste categorie horen.
    Of dat de gastvrouw zou zeggen dat ze anders áltijd Franse wijnen had, die jij dus vaak niet te hachelen vindt.
    Je bent een boeiend mens en een dito schrijfster!!

  5. Die Milleniumserie heb ik ook halverwege boek 1 voorgoed dichtgeklapt (geheel tegen mijn principes, maar het was geen doen. De films vond ik wel erg spannend. Meestal is het (bij mij) andersom, boeken geweldig en films minder.

  6. Een kenner….
    Is volgens mij niets meer en niets minder dan een woord uit onze vocabulaire…

    Hier in het noorden zeggen we: ‘wat de boer noit kint, vret hai noit’ Oftewel wat onbekend is jaagt mensen angst (terughoudendheid) aan.

    Het milleniumtrilogie kon mij ook niet boeien terwijl crimi en thriller wel mijn stijl is.
    Wijn… alle alcohol eigenlijk, raak ik niet aan. Het mocht nooit door medicatiegebruik dus heb het nooit leren drinken noch ervan genieten. Geef mij een glas sap en ik ben net zo gelukkig.

    Ik denk…dat alles gewoon neerkomt om smaak, en over smaak valt niet te twisten. Jouw smaak, mijn smaak, totaal verschillend of niet, mogen er gewoon allebei zijn.

    Voor zover ik je ken ben je een mens met een hart van goud en beschik je daarnaast over een schrijftalent waar ik jaloers op zou zijn als dat een eigenschap van mij was. Ik ben blij en trots, je te hebben mogen ontmoeten en leren kennen en het enige dat ik hoop is dat ik daar nog lang van mag genieten!

  7. dank je 🙂
    soms zal het best een beetje lastig zijn om te weten of het nu echt waar is of verzonnen, soms is het zelfs en mengelmoesje.
    misschien moet ik er een kleurencode van maken: zwart is werkelijkheid en rood fictie.
    nee, ik denk dat i het toch maar zo blijf doen.
    en ja, ik kan genieten van een zacht snurkende man, want dat betekent dat je ongestoord verder kunt lezen 😀

  8. Het is inderdaad allemaal zo persoonlijk. Wat wijnen, boeken en zo betreft. Gelukkig maar lijkt mij, anders is die ene wijn die iedereen zo lekker vind binnen no time op.

  9. ik vind het ook moeilijk om te zeggen dat je een “kenner” bent. Ik zou dan liever “liefhebber” gebruiken. Wij zijn bvb. liefhebber van Spaanse wijnen, vooral die met 100 % Tempranillodruif. Maar daar zitten ook wel eens minder goeie wijnen in, en die kan je moeilijk opsporen door gewoon het etiket te lezen, niet?
    Het blijft zo dat smaak een erg persoonlijk iets is.
    Ook met weblogs heb ik dat, het ene vind je onmiddellijk iets wat je wil blijven volgen, en andere kan je totaal niet interessant vinden. Maar ook bij je vriendenlogs zitten er wel logjes tussen waar je geen reactie kan bij verzinnen (tenzij zo’n standaardgroet, waar de schrijver/schrijfster ook niets aan heeft, en wat ik dan liever vermijd).

    En ja, dit vind ik dus een bijzonder interessant logje, Hanneke!

    😉

    Groetjes!

  10. Nou, Hanneke, het had een blog van mij kunnen zijn! Al die zogenaamde kenners? Ik heb er niets mee!! Ik weet wat ik lekker vind, leuk vind enz. en als andere dat niet vinden? Ook goed, maar gun mij mijn keus!
    Wij zijn kenners van ons zelf!

  11. O ja de Chileense wijn van AH, is heeeeel lekker, en een roseetje, lekker in de zomer maar in de winter lust ik hem ook 🙂 Idd smaken verschillen, ook met boeken. Iedereen is lyrisch over “het diner” van Herman Koch, sorry maar ik vind er niets aan, terwijl ik terugkeer naar Inisheer van Deidre Purcell al 3 keer heb gelezen (is wel geen literatuur, maar wat maakt dat uit, als ik er maar van geniet).
    Fijne avond Hanneke!

  12. Ik mag vrijwel geen wijn, vanwege de jicht. Soms drink ik een glaasje maar ik kan er ook zo weer mee stoppen.

    Nu stond ik gisteren in de Hasseltse Spar. Bij de kassa, achter mij, stond een oude vrouw die 8 flessen van dezelfde wijn in haar karretje had. Een echte Belg houdt dan zijn mond, maar ik ben een Hollander, nietwaar. Dus ik knik vriendelijk en vraag: feestje?
    Ze schudt nee. ‘Meneer, deze zèn ZO lekker. En ze zèn in de oanbieding hè. Ohowowww, heerlijk meneer.
    Ik: heeft u meteen alle flessen meegenomen (grapje)
    Zij (serieus), oh nee, meneer. Da zou’k nooit doen. Maar lekker…LEKKER… ohowowow.

    Later, na het afrekenen keer ik me nog een keer om. Fijne avond, zeg ik met een knipoog.
    Zij: daga zeker lukken, awel, fijn in den zetel met een goe glas hè?
    En ze kijkt me lachend aan door twee hele oude, zwaar versterkte brillenglazen.

    Waar die wijn vandaan komt, zou ik niet weten. Van mijn part is het Franse. Maar die vrouw heeft volgens mij een paar topdagen.

  13. De wijn die we in een kerstpakket krijgen neem ik soms mee voor mijn collegaatje….die vind wijn geweldig.
    Ik ben geen wijn drinkster…héél soms een zoete witte wijn, maar dan houd het op hoor.

    lezen doe ik ook al niet…ben eigenlijk maar een saai mens hahaha.
    Maar er zijn zat andere dingen waar ik wel verstand van heb hoor…dus het komt nog wel goed met me hihhi

    fijn weekend…geniet maar van een lekker wijntje…dan neem ik wel een sapje ((-;

    liefs Carla.

  14. Nee, ik zou mezelf geen kenner willen noemen… niet van wijn en niet van boeken om die 2 maar weer te noemen. Ik drink zelf geen wijn maar manlief wel. Zolang het maar rood is en niet droog is het voor hem best. De wijn die hij hier koopt kost nog geen euro…
    en hij is niet de enige die deze lekker vindt! Ons wijndrinkende bezoek geeft hem gelijk!
    En wat boeken betreft…ben ooit 3x begonnen aan de Da Vinco code en later een ander boek van Dan Brown…maar ik kom er niet doorheen…
    Als je kunt genieten en het naar je zin hebt is het leven leuk!
    Groet!!!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s