Hola Barcelona! 2

Dinsdag 27 oktober.

Om kwart over negen word ik wakker door de olifant die de kamer boven ons heeft. Hij dendert door de kamer. Ik hoor hem naar het toilet lopen, daarna een douche nemen en twintig minuten later zijn kamerdeur dicht gooien.
Ik besluit maar op te staan. Tenslotte hebben we vandaag genoeg te doen.
Ik trek het gordijn open en zie een strakblauwe lucht.
Een uurtje later is iedereen wakker en gedoucht en zijn we klaar om te ontbijten.
Het hotel zelf heeft geen eetzaal, maar bij het ernaast gelegen restaurant kunnen we ontbijten.
Een hele belevenis, maar daarover later meer.
Wanneer ik op mijn mobiel kijk merk ik dat die nog op zomertijd staat, het is geen elf, maar tien uur, we hebben dus een uur extra!
Na het ontbijt gaan we op zoek naar Casa Batllò. Dit huis is in 1906 door de architect Gaudi gebouwd in opdracht van de textiel fabrikant Josep Batllò i Casanova.
Het is een markant gebouw. De balkons doen denken aan de Venetiaanse maskers, die we vorig jaar in Rome overal zagen. De gevel lijkt op de huid van een oerdier, het dak op de schubben van een draak. We kijken onze ogen uit over zoveel fantasie.
Achter ons bevindt zich de metro. We duiken onder de grond en kopen een drie-dagen-kaart voor de trein, de bus en de metro.
Na enig gepuzzel weten we met welke metro bij de Sagrada Familia moeten komen.
Deze kerk is misschien wel het meest bekende bouwwerk van Barcelona.
Ook gebouwd door de Catalaanse architect Gaudi. Althans: hij heeft er een begin mee gemaakt, want dit imposante gebouw staat al meer dan honderd jaar in de steigers.
In 1882 werd met de bouw begonnen. Na een jaar nam Gaudi het project over. Tot aan zijn dood, in 1926 heeft hij aan deze boetekerk gewerkt. Gaudi had geen echt uitgewerkt bouwplan, maar hij schaafde continue aan de bouwplannen. Wat onmiddellijk opvalt, zijn de markante torens, die ver boven Barcelona uitsteken. Ook bekend zijn de geboorte gevel met de beeltenissen van de Heilige Familie.
Om in het gebouw te komen, moet je een lange tijd in de rij staan. Daar hebben we geen zin in. Bovendien is het ons afgeraden, omdat je binnen in de kerk struikelt over de steigers en bouwvakkers. Misschien na 2026 wanneer ze hopen de kerk af te hebben.
We steken de weg over. Vanuit het park tegenover de kerk hebben we een mooi uitzicht op de Sagrada Familia. We zakken op een bankje neer en laten het imposante gebouw nog eens op ons inwerken.
Eigenlijk vind ik het een foeilelijk ding, maar dat mag je over zo’n monument natuurlijk niet hardop zeggen.
We hebben genoeg gezien. We duiken de metro weer in en gaan richting strand.
Op de kaart lijken de afstanden niet zo groot, maar het blijkt dat we iedere keer toch nog behoorlijke stukjes moeten lopen.
Uiteindelijk komen we bij de kust aan. De meeste strandtenten zijn al weg, maar gelukkig staat er nog eentje. We bestellen een drankje en Mo en ik gaan een kijkje aan zee nemen.
Het is rustig op het strand. Er zijn wat pensionada’s die een spelletje volleybal doen en daarna een verfrissende duik in zee nemen. Mojo wil hun voorbeeld graag volgen, maar gaat niet verder dan de enkels in het water.
We blijven een tijdje op het terrasje zitten en gaan dan met de metro naar de haven.
Onze magen gaan knorren en we gaan ergens een hapje eten. Helaas voelt Mojo zich niet zo lekker en we gaan terug naar het hotel, zodat ze even op bed kan liggen.
Aan het begin van de avond is ze weer opgeknapt en staat Casa Mila  op het programma. Ook door Gaudi ontworpen. De golfvormige gevel van dit huis deed de toenmalige bewoners aan een steengroeve denken, zodat dit huis ook wel ‘La Predera’ genoemd wordt. Helaas is het dakterras al gesloten, zodat we de bijzondere schoorstenen niet kunnen bekijken.
We lopen terug naar ons hotel en drinken nog wat op een terrasje. Niet al te laat duiken we ons bed weer in. Onze benen zijn ons er dankbaar voor.
Morgen gaan we naar Parc Gûell, ook zo’n hoogstandje van Gaudi.

Advertenties

5 gedachtes over “Hola Barcelona! 2

  1. ik moet m’n vorige reactie al verbeteren…ik zag deze bouwwerken van Gaudi ook toen ik er geweest ben. De Sagrada Familia vind ik wél een mooi gebouw, maar ja…smaken kunnen nu eenmaal verschillen.
    Je maakt nogal een vaart met je verslagjes, Hanneke! Je nam daar notities zeker, om dan op je log te plaatsen? Ze zijn wel gekruid met mooie foto’s… top!

    Groetjes!

  2. “een behoorlijk stukje lopen” ?? De Nijmeegse vierdaagse lijkt na Barcelona een peulenschil!
    Minstens 20 kilometer in 3 dagen. Blij dat ik een weekend heb om uit te rusten 🙂

  3. Ben je ook in het gebouwtje daarvóór geweest. Daar is een permanente expositie. Zoon en ik waren wel in de kerk. Er was nauwelijks een file voor de ingang en dat in juli. Maar dat was 2005.

    Ik herinner me nog de trappen door de toren. Mensen wat was ik moe.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s