Smuffel

Ik weet niet wanneer het precies begonnen is, maar ik herinner me nog dat je er eentje kreeg, of gewoon een hand, dat was wel zo prettig.
Later werden het er twee en op een gegeven moment kwam er nog een bij.
Wildvreemden meenden je bij de eerste kennismaking al drie zoenen te moeten geven.
Volkomen overrompeld struikelde ik dan achteruit, ‘Ho, ho! Wat moet dat? Wie ben jij?’
Kennelijk was ik de enige die er zo over dacht, want links en rechts werd er vrolijk op los gekust. En ieder had het naar de zin.
Raar gedoe.
En weet je wat ik nog het ergste vind: van die drie zoenen is er geen een gemeend. Ze belanden meestal ergens achter je oor, terwijl de dader al op zoek is naar een volgend slachtoffer (of: zoenoffer), en laten niet eens lipstick achter.
Ik stop er mee. Van mij kan je één welgemeende smakkerd krijgen, midden op de wang. En dan voeg ik er gratis een dikke adembenemende knuffel aan toe. Of je krijgt een ferme handdruk.
Wie doet er mee?

Dikke smuffel, Hanneke

Advertenties

12 gedachtes over “Smuffel

  1. ik doe mee..in belgie, daar kom ik veel vanwege honden lessen is gewoon een dag en één kus op de wang en ken je de persoon niet goed of draag je hem geen warm hart toe dan komen fatsoens normen aanzeilen, en dat is een handdruk. dus ik doe mee. ik neem die gewoonte over.

  2. Ik doe mee ,één kus vind genoeg ,weet je in arabische landen zelfs vier kussen ,dochter heeft een vriend die wil er wel vier ,nou vooruit omdat die ze aardig is!Alleen hij dan hé .
    Liefs ida

  3. Yes, heel graag! Bij bepaalde mensen is het al een gewoonte bij ons om gewoon één dikke smakkerd en knuffel (smuffel dus…weer zó leuk gevonden Hanneke, hoe bedenk je het toch?) te geven. Omdat het dan inderdaad echt gemeend is!
    Ooit was ik op bezoek in Amerika toen onze zoon daar als ex-change student in een gastgezin (20 jaar geleden alweer) woonde voor een jaar. Zijn ‘gastvader’ kwam ons (mij en mijn moeder) toen afhalen in het hotel. Hij wilde me begroeten en kwam met zijn armen uitgespreid op me af. Ik gaf hem dus een, twee, … ja en die derde zoen kwam ergens in zijn nek terecht, want hij pakte me beet in een enorme ‘hug’….pffff ik schaamde me dood, die man zal wel gedacht hebben…gewoon genant. Dus ik word ook lid van de ‘smuffel’ club! Geweldig woord!

  4. drie was bij ons zowat de regel hoor, Hanneke. Maar nu begint het langzaamaan naar ééntje over te gaan. Eigenlijk hangt het er wel een beetje van af hoe goed je die persoon kent. Voor een oppervlakkige kennis is een handdruk al voldoende.
    Ik hoor wel bij die mensen die nogal warmbloedig zijn, en menselijk contact heel normaal vinden. Alle redenen om te smuffelen zijn dus goed… 😉

    Groetjes!

  5. Helelmaal mee eens!
    Als wij familiebijeenkomsten hebben (man’s kant 20 personen, mijn kant 11 en dan nog zónder de kids) roep ik altijd al van ver: ik geef en hoef maar 1 zoen hoor. Sommigen vinden dat prima, anderen zeggen doodleuk: maar ik geef er jou wel 3. Tja, moet ik die dan weigeren?
    Als het spontaan 3 zoenen zijn vind ik het best, maar het is gewoon een overgewaaide mode en het levert een boel gehannes op, vooral met brildragers.
    Nu (die 3) zoenen zo’n algemeen verschijsel is, mis ik het speciale wat je er mee zeggen wilt. Net zoals velen een berichtje of kaartje nu eindigen met ‘liefs’. Dat woord verliest zo voor mij ook z’n waarde.

  6. Ik doe mee! Heb een hekel aan dat gezoen van mensen die je nauwelijks kent.
    Een hand uitsteken en afstand houden, zorgen sowieso voor minder zoenen.:-))

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s