Een dagje Amersfoort doen

Drie jaar geleden zijn we er mee begonnen, mijn schoonzus Ank en ik. We spreken bij haar in Amersfoort af en maken dan de stad een dagje onveilig.
Alles wat vaker gebeurt dan twee keer, is bij mij traditie, dus vanaf vandaag hebben we er een nieuwe traditie bij: Een dagje Amersfoort doen.
Een minder leuke traditie is de file. Blijkbaar is Amersfoort een populaire bestemming, want het is een crime om het te bereiken. Op de A1 staat het altijd vast. Resultaat: een reistijd die verdubbeld werd tot een uur. Gelukkig had ik mijn onvolprezen Mamma Mia cd aan, dus ben ik luid zingend de file doorgekropen. Half elf was ik ter plekke en na een heerlijke kop koffie bij Ank in de tuin, zijn we naar de stad gegaan. Officieel om te winkelen, want zo nodigt mijn schoonzus mij altijd uit: ‘Kom je nog een keer winkelen?’ Maar van dat winkelen, komt meestal maar weinig terecht. ‘Heb jij nog wat nodig?’vragen we elkaar, ‘Nee niet echt,’ is het antwoord meestal, ‘maar wie weet waar we tegen aanlopen.’
We rommelen wat door de rekken, zeggen dan: ‘ach, dat is leuk’ en lopen weer verder. Heel soms wordt er iets gepast, maar eigenlijk is dat zonde van onze tijd, want passen gaat van onze klets-tijd af. En kletsen doen we, onze monden staan geen moment stil. We praten over van alles en nog wat, maar dat houd ik lekker privé.
Halverwege de dag, is dan eindelijk het moment aangebroken voor het werkelijke doel van onze trip: een overheerlijke lunch op een zonovergoten terras in de gezellige binnenstad en daar hoort vanzelfsprekend een koel glas rosé bij, vooral op een warme dag als vandaag. We nemen daar onze tijd voor en ook daar kletsen we onverminderd door.
Na de lunch hebben we een rondvaart door de oude binnenstad gemaakt, een echte aanrader. Ik heb nooit geweten dat Amersfoort zo’n mooie kern had, ik kende alleen de buitenwijken. Maar na vandaag weet ik het zeker: als ik ooit een paar miljoen euro win, koop ik een huis aan de Amersfoortse grachten. Wie dat ook gedaan heeft? Ilja Gort, ja ja, mijn favoriete Nederlandse wijnboer die leeft als Gort in Frankrijk. Blijkbaar ook in Amersfoort, want ik zag hem in levende lijve voor zijn huis staan!
Quelle petit monde!
Onze gids heeft allerlei interessante weetjes verteld, maar helaas ben ik het meeste al weer vergeten. Wel weet ik dat Amersfoort vroeger een bier-brouwerij-stad-van-formaat was, ik wéét niet hoeveel van die brouwerijen er bestonden. Verder dat er een nonnen huis staat waar driehonderd nonnen wonen (Ank, als ik lieg, dan heb ik het verkeerd begrepen, het was ook vlak na de rosé).
Helaas, ik had geen camera bij me en heb geen foto’s gemaakt, maar als je meer wilt weten over rondvaarten met ‘de Waterlijn’, een rederij die gerund wordt door tweehonderd vrijwilligers, klik dan hier.
Na de boottocht, die ongeveer drie kwartier duurde, zijn we lopend naar huis gegaan. Daar hebben we nog een goed glas water gedronken en even zitten praten. Met drie dikke zoenen en de afspraak dat we komend december de verlichte boottour gaan maken, namen we afscheid.
De terugweg ging in een half uur. Logisch, want als je eenmaal in Amersfoort bent, wil je er nooit meer weg.

Advertenties

15 gedachtes over “Een dagje Amersfoort doen

  1. zo’n dagje uit wil ik ook wel meemaken, Hanneke.
    Amersfoort dus, zal ik onthouden. En met de trein gaan als dat kan, om die file te vermijden. Of op zondag, als alle winkels dicht zijn. Dan zijn er minder vrouwen die een dagje Amersfoort aandoen met als excuus dat ze willen shoppen…

    😛

  2. Heerlijk zo,n dagje uit en lekker bijkletsen in zo,n mooie omgeving ,ja Nederland heeft zijn mooie plekjes dat is zeker .
    Fijn weekend
    Liefs ida

  3. Ik heb haar zes jaar gewerkt en ken de binnenstad vrij goed. Zoals je zegt: als je er eenmaal bent…. Erg leuk om hier over te lezen en dat plekje weer terug te zien. Hoe vond je Muurhuizen?

  4. Hmm… Amersfoort. De voor mij nietszeggende stad naast het culturele dorp Bunschoten-Spakenburg. De stad waar ik mijn mavotijd met pijn in mijn buik heb doorlopen, waar je moest oppassen voor verkrachters bij de koppelpoort, waar ik nog steeds wel winkel (heel af en toe) en dan kom ik niet verder dan het st. Jorisplein. De stad waar ik met de luchtballon overheen gevaren ben (en dus baronnes van ben!) maar ook de stad waar ik gewoon niet van hou. Tuurlijk, mooie straatjes, steegjes, grachtjes, maar toch…
    Ondanks dat ik met een echte Keientrekker ben getrouwd…
    Dus als tip: een dagje Spakenburg samen met die vriendin is ook heel erg leuk! Waarschijnlijk zelfs nog wel leuker 😉
    Oude haven, botters, klederdracht, strandje, molen, leuke winkeltjes, gezellig centrum met nog gezelligere terrasjes, leuke straatjes, steegjes… echt de moeite waard! (En nee, ik werk niet voor het VVV 😉

  5. Amsersfoort is zeker leuk om een dagje te doen…misschien wel meer dan één dagje!!!!

    Dat kletsen…herken ik wel hoor!!
    Mijn vriendin Loes en ik hebben dat precies hetzelfde….lekker toch!!!!

    liefs Carla.

  6. @ menrike: wat een heftige reactie. Je hebt het zeker erg vervelend gehad op school. Heb je er al eens et iemand over gesproken?
    (Er stonden girateren geen verkrachters bij de koppelpoort)
    de trampoline paste niet in mijn fiatje, helaas

  7. Amersfoort, de stad waar ik op fietsafstand vanaf woon. Waar mijn favoriete DiDi zit. Waar in de stille straatje de sfeer van lang geleden is te vinden. Tja, ik heb wel wat met Amersfoort….

  8. @hanneke: hahaha! Ja, nu ik hem teruglees istie inderdaad wel heftig. Maar ja. De eerste 3 jaren van de 5 die ik erover heb gedaan waren inderdaad een verschrikking. Misschien dat het daar door komt.
    En ja, er is al genoeg over gesproken.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s