De wesp

Het blijft maar mooi weer.
En dankzij mijn onwillige arm, kan ik hier legaal van genieten!
Het lijkt ook of ik met mooi weer er meer last van heb 😉
Er zit helaas één nadeel aan het voorjaar en de zomer en dat zijn de beestjes.
Ik heb het niet zo op dat gezoem en gebrom.
Gisteren zat de eerste wesp al weer binnen.
Ik durf ze nooit dood te slaan, bang dat ik mis en hij/zij dan revanche komt nemen.
Jarenlang heb ik gedroomd dat er een wesp in mijn bed zat. Dan sprong ik er met een enorme vaart uit, en trok alles van het bed, totdat ik er zeker van was dat er echt geen gestreept ondier tussen de lakens zat. Het enige dat ik zag was mijn man, maar dat kan ik moeilijk een gestreept ondier noemen. Wel was hij lichtelijk geïrriteerd, maar verder ongevaarlijk.
Wie zegt dat dromen bedrog zijn, moet het vervolg maar eens lezen.
Een jaar of twee geleden lag ik net lekker in bed, toen ik iets over mijn been voelde kruipen.
Ik dacht: het zal toch niet?
Voorzichtig deed ik het dekbed omhoog en ja hoor: een dikke wesp liep over mijn blote been.
Ik huiver nog als ik er aan denk, brrrr.
Pijlsnel vloog ik uit bed, naar beneden. Voor geen goud ging ik nog die kamer op.
Mijn man heeft een zoektocht ondernomen, maar het kreng niet gevonden.
Die nacht sliep ik op de logeerkamer, na het bed grondig geïnspecteerd te hebben.
Een paar weken later vond ik de wesp, dood, bovenop de kast.
Ik heb overigens nooit meer een wesp-in-bed droom gehad.

Advertenties

11 gedachtes over “De wesp

  1. Dat je die dromen achteraf krijgt, zou ik kunnen begrijpen, maar van tevoren?
    Maar ik ben het helemaal met je eens, al die vliegende, zoemende en eventueel prikkende beesten,hoeven voor mij ook niet.

  2. die wespen kan je toch makkelijk buiten het huis houden, met een vliegenhor of zo, Hanneke?
    En toch van frisse lucht kunnen genieten…
    Wij hebben er eigenlijk weinig last van, tenzij op onze zonnig terrasje…daar is het veel moeilijker om ze veraf te houden

    Groetjes,

    Billy

  3. Neem eens een gele pyama. Op die kleur schijnen ze af te komen. Raam flink open laten staan en…succes verzekerd. Wel mattenklopper bij de hand houden.

  4. Ik zag gisteren ook vol verbazing de eerste wesp van dit seizoen. Hij vloog naar binnen en ik heb hem vakkundig vermoord. Ik hou ook niet van dit soort agressieve prikmonstertjes. Zo’n electrische vliegenmepper schijnt trouwens wel heel goed te werken bij het killen van zo’n beest heb ik me laten vertellen. Ik moet het nog uitproberen, dus beste wespjes die dit lezen: ik zoek nog een vrijwilliger!

  5. ha Hanneke, misschien ben je nu toe aan iets groters, bijv. een tijger?? daar gaan je nachtmerries vast wel voor op de loop! maar je mag me altijd bellen, ik ben een echte bijen/wespen/hommelfluisteraar!!! ik fluister ze zo naar buiten, veel makkelijker en rustiger dan al die bloedspetters (we mogen hier trouwens toch niks meer doodslaan op het nieuwe behangetje, haha)
    hey, nog veel excuses, sorry’s en pardonnen dat ik nu pas je mooie verhalen weer lees, je bent gewoon te snel enzo, dat kan ik niet meer bijbloggelen, misschien zien we elkaar zondag nog tijdens de megadienst? (zakdoeken/tissues bij de ingang verkrijgbaar) groeteloedoetjes & fijn weekendje

  6. Mensen? Ik begrijp niets van ze…….

    Het moet begin juli 2007 zijn geweest dat ik het open raam van een fraai vrijstaand huis ben binnengevlogen. Vliegend, dicht tegen het plafond van deze gezellige kamer, zag ik onder mij een aan één kant opengeslagen tweepersoonsbed….. Boven op de rand van de openstaande klerenkast nam ik het interieur van deze kamer goed in mij op. Aan de kant waar het dekbed nog toegeslagen was zag ik een slaperig hoofd op het kussen liggen….. snurkgeluiden vulde de kamer….. Na enkele minuten vloog de deur van de kamer open en kwam er een vrolijk schaars geklede dame ten tonele. Een knalroze handdoek had ze om haar hoofd gedrapeerd om de natte haren van een langdurende douchebeurt te laten drogen. De deuren van de kast onder mij werden geopend, al zoekend tussen diverse kledingstukken klonken ontevreden en vragende geluiden, na zeker 20 hangertjes in en uit te hebben gehaald, begon zij blousjes en broeken aan en uit….uit en aan……….aan en uit te trekken……….. Na een half uur werden de deuren onder mij weer gesloten en bleek zij tot mijn grote verbazing het allereerste setje kleren aan te hebben. De diep slapende eega heeft zich trouwens tijdens dit kleding ritueel diverse keren mompelend opgedraaid. Nadat de vrouw de kamer inmiddels had verlaten heb ik mijn vleugels uitgeslagen en vloog ik naar beneden en lande op het kussen van het inmiddels onbeslapen gedeelte. Voorzichtig liep ik over het hoeslaken naar het voeteneind. Plotseling vloog het dekbed door de lucht en lande deze boven op mij. Donker maar wel knus heb ik hier onder het dekbed de rest van de dag doorgebracht. Vroeg in de avond schoven er voorzichtig twee gladde vrouwenbenen langs mijn lichaam….. na wat heen en weer geschuifel werd het stil…. Ik ben na een paar minuten wachten eens op onderzoek uitgegaan en liep over haar nagels en tenen langs de voeten omhoog, met mijn voelsprieten nam ik de ondergrond nauwkeurig in mij op……… Haar oorverdovende oerkreet maakte abrupt een einde aan mijn spannende ontdekkingsreis, als een wervelwind was dit menspersoon hierna verdwenen….. vreemd hoor…. ik begrijp werkelijk niets van mensen. Vaak zonder elkaar te groeten nemen ze onbeleefd afscheid van mij…. anderen beginnen wild om zich heen te slaan om mij vervolgens met een krant uit het leven te willen slaan. Jammer toch?
    Doordat het dekbed volledig was verdwenen kon ik m’n vleugels weer uitslaan en kwam ik na twee rondjes te hebben gevlogen weer terug op de rand van de kast…. wat een gedoe om niks eigenlijk….. maar ja mensen? ppffffff….. Die nacht heb ik kijkend over het randje van de kast nog wel haar man rond zien lopen maar die leek mij niet te zien zitten….. vermoeit maar voldaan ben ik hier in slaap gevallen….. Helaas was mijn tijd als insect gekomen en ben na dit avontuur rustig op deze kast voor altijd ingeslapen…..BBBBBBBBBBbbbbbbbbbbZZZZZzzzzzz………

    epiloog:
    Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat mijn inmiddels uitgedroogde lichaam door dezelfde vrouwpersoon met veel afschuw is verwijderd en ik ben beland in de plaatselijke afvalcontainer……

    +++ dhr.W.Esp +++

  7. Geachte heer Esp.
    “Helaas” moet ik constateren dat u naar de eeuwige vliegvelden bent vetrtrokken, anders had ik u wellicht een baan aangeboden als columnist.
    Hartelijk dank voor uw reactie.
    vriendelijke groet,

  8. Van wespen moet ik totaal niets hebben. Gelukkig zie je die akelige beesten niet veel in Spanje, maar nu ik terug ben in Holland zal ik er weer aan moeten wennen. Ik wens je een fijn weekend.
    Groeten Mara

    P.S. Inderdaad zoals jij het beschreef: “Wat is Nederland toch groen”. Zeker toen we vandaag wakker werden aan het Veluwemeer en naar buiten keken. Ach aan alles komt een eind. Maandag roept voor mij de plicht weer. Hoort er bij.

  9. Brrr… wespen! Bij mij is er enkele jaren geleden (ook nog in de winter zelfs!) een wesp in mijn pyjamabroek gekropen toen deze op de zetel lag. Ik deed de broek rustig aan en…. AU! Gestoken in mijn achterwerk! 🙂 Dat was geen pretje. Vanaf die dag schud ik al mijn kleren eerst goed uit alvorens ze aan te doen.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s