Tijd (WOW)

Ze werd wakker met een licht gevoel in haar hoofd.
Wat had ze heerlijk gedroomd.
Ze had zichzelf gezien als peuter bij haar moeder op schoot.
Ze had al jaren niet meer aan haar gedacht, maar ineens was ze daar.
Haar moeder die helaas niet oud geworden was.
Daarna had ze zichzelf op de lagere school gezien, wat had ze graag doorgeleerd, maar in die tijd, de jaren dertig, zat het er niet in. Ze moest gaan werken.
Toen droomde ze over de periode in de oorlog, ze was achttien en ze voelde zich van haar jeugd beroofd door die akelige oorlog.
Vlak na de oorlog had ze haar grote liefde Ton ontmoet. Een beetje stille man, twintig jaar pas, maar wat had hij veel gezien in Duitsland waar hij had moeten werken in een fabriek.
Ze waren stapelgek op elkaar en trouwden twee jaar later. Vlak op elkaar kregen ze drie kinderen en na acht jaar kwam er nog een tweeling.
En hoewel ze niet veel geld hadden, voelden ze zich rijk.
In 1970 kwam er een abrupt einde aan hun geluk. Ton stierf plotseling op 45 jarige leeftijd.
Zij bleef achter en probeerde zo goed en zo kwaad als het ging het gezellig te maken voor de kinderen.
Ze had weer een sprongetje in de tijd gemaakt en had zichzelf gezien als de oma van vijftien kleinkinderen die ze nu was. Ze waren graag bij haar.
Ze keek op de wekker. Half negen, tijd om eruit te gaan.
Straks zou ze worden opgehaald om naar de kerk te gaan.
Ze voelde zich nog steeds licht in haar hoofd toen ze de gordijnen openschoof.
Plots werd het heel helder om haar heen, vaag voelde ze een steek in de borst.
Ze hoorde een zachte stem die haar naam zei en haar hand pakte. ‘Kom Lien, het is tijd om naar huis te gaan.’
Ze merkte niet meer dat ze viel, maar ging met die bekende vreemdeling mee naar de langverwachte toekomst, waar Ton al eenendertig jaar op haar wachtte.

Vandaag is het 87 jaar geleden dat mijn moeder werd geboren.
6 Mei 2001 is ze overleden aan een hartstilstand.
In gedachten zie ik mijn vader en moeder samen rondwandelen, hand in hand, genietend van al het mooie wat ze samen hadden en hebben.
Ik gun het ze van harte, maar soms mis ik ze. Dan zou ik ze zo graag willen knuffelen en zeggen dat ik van ze hou.

Advertenties

22 gedachtes over “Tijd (WOW)

  1. Ik herken het Hanneke ook ik mis mijn ouders soms gewoon even een praatje en een bezoekje ,maar helaas het zijn alleen nog de herinneringen die over zijn en die koester ik met heel mijn hart .
    Sterkte meis
    liefs ida

  2. Mooi en lief, Hanneke

    Mijn moeder heb ik nog, ondertussen loopt zij tegen de 88 j. aan…
    Mijn vader is al overleden toen ik pas 2 jaar oud was, heb ik nooit gekend dus. Ik had anders wel eens willen weten hoe m’n leven er had uitgezien als m’n vader niet zo vroeg was heengegaan…

    Groetjes,

    Billy

  3. Han……je had een lieve moeder…. altijd vriendelijk zoals ik haar kende….
    Je hebt het mooi verwoord….. dierbare herinneringen…..
    Ze zijn nu weer bij elkaar… samen met Hem…. geweldig!!!
    Voor ons die hier achterblijven is het missen voelbaar….
    Een bijzondere dag Han…..

  4. Wat mooi geschreven, een vredig gevoel. Ik ben er ook zeker van dat mijn dierbaren samen zijn en dat ik hun ooit kom vergezellen, het is een mooie gedachte.

  5. Mooi geschreven! Het zou best wel eens zo gegaan kunnen zijn…
    Ik denk ook altijd aan de verjaardagen en sterfdagen van mijn ouders en schoonouders. Zoveel mensen vergeten die data maar ik sta er ook altijd even bij stil!
    En ja… het gemis blijft altijd!
    Liefs, Teresa

  6. Een prachtig verhaal, de liefde voor je moeder waardig. Samen met haar man geniet ze van de eeuwigheid en houdt tegelijkertijd een oogje in het zeil bij haar kinderen.

    Geweldige WOW

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s