Vleugellam

Afgelopen najaar had ik regelmatig een zeurend gevoel in mijn rechterarm.
Dat werd almaar erger en begin dit jaar deed het echt gemeen pijn.
Ik besloot dat de dokter er maar eens naar moest kijken. Hij constateerde een geïrriteerde pees in mijn schouder.
Het goede nieuws was dat hij er een spuit in kon zetten, die de pijn wat zou verlichten. Het slechte nieuws dat het wel anderhalf jaar kan duren voordat het over is.
Nou daar ben ik lekker klaar mee.
Ik vroeg hem hoe ik dit mankement opgelopen kon hebben, hij antwoordde dat het aan de leeftijd lag.
‘Mooi,’ dacht ik nog, ‘dan groei ik er wel overheen.’
Maar de huisarts dacht van niet, akelige man.
Bij een bepaalde beweging schiet er een felle pijn door mijn arm, die te vergelijken is met het gevoel dat je krijgt na het stoten van je kleine teen.
Iedere dag gaat het wel een keertje fout. Het gaat niet eens om het gewicht dat ik til, maar om de beweging die ik maak, het openen van een deur, het dichtdraaien van de kraan…. Vooral zijwaarts bewegen is gruwelijk. En heb ik eenmaal een foute beweging gemaakt, dan heb ik daar de hele dag goed last van.
Het beste kan ik mijn elleboog stevig in de zij drukken, zodat de schouder zo min mogelijk beweegt.
Dat maakt een heleboel dingen moeilijk om te doen.
Aan- en uit kleden lukt me bijna niet, schakelen met autorijden, au.
Huishoudelijk werk, heel eventjes en dan met één arm, gelukkig ben ik linkshandig, maar ik ben er inmiddels wel achter gekomen dat ik een heleboel dingen ook met rechts doe.
Het vervelendste vind ik dat de leuke dingen ook niet meer gaan.
Vorig week, toen er zo druk geverfd en gerommeld werd, liep ik een beetje doelloos heen-en-weer te scharrelen. Om de rommel heen te draaien, omdat ik toch niets kan versjouwen.
En mijn allergrootste hobby tuinieren, moet ik aan anderen overlaten.
Bloggen, kan wel, maar niet zo lang. Sporten doet zeer. Bij het hardlopen, lijkt het of mijn arm eraf scheurt en zwemmen ziet er erg zielig uit met één arm, bovendien maak ik dan een rondje in plaats van een baantje.
Kortom de hele dag moet ik eraan denken dat ik bepaalde dingen niet automatisch doe, maar er bewust van zijn welke beweging ik maak.
Het vooruitzicht dat dit voorlopig nog niet over is, maakt me soms wel een beetje verdrietig en humeurig.
Gelukkig krijg ik wel de nodige hulp van mijn huisgenoten, maar ik hoop dat het snel beter gaat, zodat ik de dagelijkse dingen gewoon weer zelf kan doen.

Advertenties

14 gedachtes over “Vleugellam

  1. Vervelend Hanneke ,wat voel je,je dan hulpeloos hé om steeds een beroep op ander te doen .Maar ze doen het vast graag ,Hoop op een voorspoedig herstel .
    Liefs ida

  2. Weet precies hoe vervelend zo’n pijnlijke schouder is. Ik heb er jaren mee gelopen, en werd er soms gek van. Gelukkig is heb ik er al een jaar geen last meer van, en hoop dat het niet terug komt. Hopelijk zal je schouder snel genezen, en kan je je arm weer volledig gebruiken 🙂

  3. Ach meis…ik weet er alles van!!
    En die prikken..die zijn geweldig…voor even….na een paar weken(als het al zolang duurt) zijn ze uitgewerkt.
    Ze zijn trouwens niet al te best hoor….je mag er beslist ook niet meer dan 4 krijgen.
    Het is eigenlijk troep!!
    Het beste is rusten, maar ja..je bent moeder en welke moeder kan dat???
    Probeer toch zo rustig mogelijk te doen!!!(sprak zij…die dat zelf dus helemaal niet kan,maar het voor een ander altijd zo goed weet…haha)

    sterkte…liefs Carla.

  4. ik ken dat…
    minder aan de pc,
    dat helpt al aardig.

    Zit hier voor het ogenblik
    met zeurende pijn,
    een paar woordjes te typen.

    Ik ben (bijna) versleten,
    maar
    ik wil het nog niet weten, ha-ha!

    ria

    aardig blog, trouwens,
    ik kom zeker terug…!

  5. Snap hoe je je voelt, ik heb een chronische slijmbeursontsteking in mijn bovenarm, komt dus iedere keer weer terug, héél vermoeiend en akelig want je wordt idd beperkt in allerlei dingen doen. Kan je je echt zo nu en dan BLEGG voelen! Sterkte!

  6. Ze gooien alles maar op de leeftijd
    Dus als je heel oud word [dat ben ik al ] krijgje allemaal pijnen
    Nou het ligt niet aan de leeftijd
    neem dat maar van me aan!!! Ze zeggen dat maar om er van af te zijn En als het dan toch zo is kunnen zeer toch wel eens wat aan gaan doen
    Want de grijze massa komt eraan En die betalen hun hele leven al aan de zorgverzekeraarsGa naar een andere arts

  7. Herkenbaar… de leeftijd….ik heb het in mijn linkerschouder gehad en daarna bijna aansluitend in mijn rechterschouder. Geen spuiten….het is vanzelf overgegaan maar pas na een lange pijnslijtage periode. Daarna kwamen de tennisarmen (door overbelasting van tuinwerk). Leve de leeftijd, hoera, hoera, hoera.

    Sterkte Hanneke…hopelijk gaat het stiekem wat sneller over.

  8. hey, veel beterschapjes, ik heb de laatste tijd ook last van een soort spierpijn in m’n rechterarm, maar waar zou ik nou spierpijn van moeten hebben?? misschien kunnen we een clubje oprichten en hopelijk gaat het snel over! groeteloetjes, zullen we gauw weeres een afspraakje maken? doeidoei

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s