Ik was niet alleen

Zoals jullie laatst op mijn weblog hebben kunnen lezen, ben ik de helft van een dubbel, een tweeling dus.
Zelf vind ik dat niet zo bijzonder: een broer en zus die toevallig op dezelfde dag geboren zijn.
Dat het wel heel leuk is, daar heb ik al een blog over gewijd.
Ik heb een interesse voor boeken en films over of met tweelingen.
Dat begon al met Saskia en Jeroen, wat later de Olijke tweeling en meer recent De tweeling van Tessa de Loo. De kinderfilm The Parenttrap met Linsay Lohan, hebben we hier ook al diverse keren bekeken, evenals zo’n beetje alle films van de Olsen-twins.
De boeken over tweelingen, gaan meestal over eeneiige tweelingen.
Identieke personen, die na hun geboorte zijn gescheiden en elkaar onverwachts tegenkomen. Of het gaat over tweelingen die verwisseld worden en daardoor in de problemen komen.
Ik ben nu een waar gebeurd verhaal aan het lezen over een tweeling die direct na hun geboorte ter adoptie zijn afgestaan en door afzonderlijke ouders zijn geadopteerd.
Het heet: Ik was niet alleen. Geschreven door Paula Bernstein & Elyse Schein.
De Amerikaanse Elyse woont in Parijs als ze op haar vijfendertigste besluit om naar haar biologische moeder op zoek te gaan. Dan ontdekt ze dat zij een identieke tweelingzus heeft, Paula uit New York.
Ze komen erachter dat ze na hun geboorte met opzet zijn gescheiden voor een geheim wetenschappelijk experiment.
Het is verbazingwekkend om te lezen hoeveel deze zussen, ondanks het feit dat ze elkaar nog nooit gezien hebben, gemeen hebben.
Onder andere hun depressies, allergieën, de manier waarop ze het hoofd schuin houden, het reizen, het soort mannen waar ze van houden,  hun muziek- en  filmkeuze en het werk dat ze doen.
Ook worden er allerlei andere resultaten in het boek beschreven over onderzoeken die gedaan zijn bij identieke tweelingen. Leuke en interessante weetjes.
Voor mij gelden die onderzoeken niet.
In de eerste plaats zijn mijn broer en ik absoluut niet identiek en ten tweede hebben wij, gelukkig, onze hele jeugd samen doorgebracht.
Soms lees ik wel grappige feiten.
Bijvoorbeeld dat tweelingen vaak gespiegeld zijn. Dit klopt: ik ben links en mijn broer is rechtshandig.
Verder dat moeders van twee-eiige tweelingen vaker groter en zwaarder zijn dan de gemiddelde moeder. Nu was mijn moeder 1 meter 55 en vijftig kilo, dus daar klopt weer niets van.
Al met al vind ik dit een boeiend boek. Ik ben nu ongeveer op de helft en ben benieuwd wat er verder nog aan interessante feiten uit komt.
Neem nu het feit dat ik niet zo graag alleen ben. Dat zou kunnen komen omdat ik vanaf het begin af aan niet alleen ben geweest. Leuk bedacht toch?
Heb je nog een leuke tip over een boek of film met of over tweelingen, dan lees ik die graag bij de reacties hieronder.

Advertenties

5 gedachtes over “Ik was niet alleen

  1. Ik dacht meteen aan zo’n film als je boek maar dat was geloof ik “The parenttrap”. Die twee meisjes woonden toch ook in verschillende landen en kwamen elkaar toevallig tegen waarna ze van plaats ruilden?

  2. Hey Han
    Je weet het: ik ben ook een halft van een dubbel!
    Niet een-eiig, wel links (ik) en rechts(zus)
    Ook ik kan slecht alleen zijn, oftewel: ik heb graag gezelschap!
    Als jij je boek uit hebt, zou ik het dan mogen lezen?
    Schrijf lekker verder enne… ook het dichten gaat je goed af! Petje af hoor!
    Liefs Leen

  3. Ja, dat je niet zo graag alleen bent komt vast doordat je vanaf je geboorte nooit alleen bent geweest. In de familie van Nico komen wel tweelingen voor dus dachten wij dat het ons ook wel zou kunnen overkomen, maar het is niet gebeurd…leek me best leuk!
    Liefs, Teresa

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s