Menselijke interesse

Laat ik voorop stellen dat ik niet nieuwsgierig ben.
Ik heb juist een hartgrondige hekel aan die types die overal hun neus insteken.
Wel heb ik een gezonde dosis menselijke interesse, dat is heel wat anders.
Hoe zou je anders met een ander mee kunnen leven, als je van niets weet? Dat gaat niet.
Vorige week zat ik in de wachtkamer bij de huisarts.
Een klein lichamelijk mankement, niets ernstig, mocht je er nieuwsgierig naar zijn.
De wachtruimte zat, zoals gewoonlijk, weer goed vol.
Lekker warm gestookt, dus alle virussen en bacteriën hadden kermis.
Ik had een willekeurig tijdschrift gepakt en zat daar quasi geïnteresseerd in te bladeren. Totdat ik in de gaten kreeg dat het een autoblad was. Maar ik had het ook alleen maar nodig om stiekem over de rand te gluren en mijn medewachtende eens te bekijken.
Ik vond ze er niet echt ziek uit zien. Op een jonge vrouw na, die diep weggedoken in haar jas zat te klappertanden. Griep, zo zeiden haar ouders die allebei mee waren gekomen.
Er zaten twee moeders met kleine kinderen, waarvan er eentje liep te drammen dat hij naar huis wilde, logisch.
De andere patienten kwamen waarschijnlijk allemaal voor een malaria prik of zoiets. Geen kuchje, snotneus of zere voet.
Op een gegeven moment kwam mijn overbuurvrouw binnen. Wij zijn niet echt close. Geen ruzie hoor, we spreken elkaar wel eens buiten: een onbenullig gesprekje over het weer of de slecht geleegde kliko, maar verder niet.
Ze viel neer op de stoel naast me en we keuvelden wat over de afgelopen feestdagen, maar bij allebei brandde de vraag op de lippen: ‘Wat doe jij hier?’
Gelukkig was ik snel aan de buurt, want om nou te weten te komen dat je overbuurvrouw aambeien of voetschimmel heeft, dat gaat me net te ver.
In het ziekenhuis wordt mijn gezonde dosis menselijke interesse nog meer op de proef gesteld.
Dan wordt het natuurlijk gespecialiseerder.
Bij de kaakchirurg is het duidelijk: kies eruit.
Maar bij bijvoorbeeld de gynaecoloog wordt het een heel ander verhaal.
Vrouwen van jong tot oud zitten daar. Je komt daar van alles tegen: diverse vrouwenkwaaltjes, zwanger, niet zwanger, nooit meer zwanger aub.
Zo zat ik daar begin 2001 over de rand van mijn tijdschrift te gluren, toen een kennisje met haar man de wachtruimte binnenkwam.
Verbaasde blikken over en weer: ‘Zou zij…?’
Gezellig zitten babbelen, maar de grote vraag kwam er niet uit.
Weken lang hebben we elkaars buik in de gaten gehouden. Die van haar groeide, die van mij nooit meer, althans niet om die reden. Zij had een half jaar later een gezonde zoon en ik een abonnement op de sportschool.
Mijn dochter is begenadigd met dezelfde gezonde dosis menselijke interesse als ik.
Na thuiskomst van mijn laatste doktersbezoek vertelde ik haar dat ik daar de overbuurvrouw was tegengekomen.
Meelevend vroeg ze direct: ‘Wat had ze dan?’
Prachtig toch?

Advertenties

13 gedachtes over “Menselijke interesse

  1. hahahaha, die schrijfstijl van jou is benijdenswaardig, Hanneke.
    Kan je mij die leren?

    Prachtig stukje weer.
    Trouwens, ik ben al net zo’n nieuwsgierig mens… ;-))

    Groetjes,

    Billy

  2. Persoonlijk heb ik een heel nieuw item in het leven geroepen: functioneel roddelen. Informatie uitwisselen waardoor je met een ander kunt meeleven, zonder er negatief over te praten. Werkt al jaren top! Mijn vriendin en ik hebben al ‘functioneel roddelend” al heel wat mensen een hart onder de riem weten te steken.

  3. Ik beschik ook over een gezonde nieuwschierigheid naar mijn mede mens. Ik ben niet een over de vloer alles willen weten type, maar mag wel graag weten wat de mens bezighoud.

  4. Prachtig stuk waar ik zo volop lees dat jij inderdaad niet nieuwsgierig bent
    🙂 en de buren ook niet. Maar dan toch….

    Met veel plezier gelezen.

    Werkelijkheid en humor gaan beslist
    samen, in de wachtkamer van de specialist

  5. Nou klopt helemaal hoor, die belevenis van jou. Als ik in de wachtkamer zit bij de huisarts denk ik ook wel wat zou die of die hebben. Toevallig laatst voor we weggingen ook nog naar de dokter geweest en kwam ook een buurvrouw binnen. Niks gevraagd en zij ook niet…hahaha!

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s