Stel je voor, je bent een man….

Stel je voor: je bent een man.
Voor de helft van ons geldt dat en de andere helft is vrouw.
Die kan alles, dus die zal daar niet zoveel moeite mee hebben.
Goed: je bent dus man.
Het is zaterdag.
Ideaal weer om aan je motor te sleutelen, de auto te wassen, naar voetbal te gaan of gewoon lekker te relaxen aan de waterkant met een hengel in je hand.
Maar dan zegt je partner, in dit geval een vrouw:
‘Laten we vandaag gezellig iets samen gaan doen.’
En voor je het weet, loop je ‘gezellig’ in de winkelstraat.
Dat wordt uren rondslenteren, op zoek naar dat ene jurkje.
En reken er maar niet op dat die in de eerste de beste winkel gevonden wordt.
Nee, daar gaan tijd in zitten.
In winkel nummer één, loopt ze tegen een jurkje aan, dat is hoopvol.
Al snel vindt ze er nog eentje, die volgens jou precies hetzelfde is, maar dat zal wel niet.
Even passen.
Gelukkig, er staan stoelen.
Naast je zit een lotgenoot, de arme ziel.
Matte blik in de ogen.
Hij heeft er al langer opzitten, gezien het aantal tassen waar hij op moet letten en vervolgens mee moet zeulen, want je blijft man dus galant.
Vrouwlief komt de paskamer uit.
Ze draait heen en weer voor de spiegel.
Aan haar gezicht is al te zien dat dit-hem-niet-helemaal-is.
‘Wat vind je ervan?’
Nu wordt het moeilijk.
Want als je te snel ‘Geweldig!’ zegt, wordt ze achterdochtig.
Je mompelt iets van ‘Staat je goed,’ of zoiets.
Eigenlijk heb je ook geen idee waar je op moet letten.
Nog één blik in de spiegel.
Je kent haar goed genoeg om te zien dat dit ‘m niet gaat worden.
Ze verdwijnt weer achter het gordijn om er even later weer achter vandaan te komen in een jurkje die sprekend op zijn voorganger lijkt.
‘Deze is beter, vind je niet? De kleur, het model?’
‘Jazeker, veel beter.’
Maar ze wil toch nog even verder kijken.
Bij de uitgang, staat een man zijn sigaretje te roken.
Hij heeft een hondje bij zich.
Je knikt hem en het hondje bemoedigend toe.
Zij zijn nog slechter af: zij komen niet eens de winkel in en moeten dus buiten wachten tot het vrouwtje uitgeshopt is.
Vele winkels verder, besluit je lief dat ze toch maar dat eerste jurkje gaat kopen.
Einde marteling.
Denk je.
Want er moeten nog schoenen bij.
En dan is het jouw beurt.
‘We gaan gelijk maar eens kijken voor jou,’ zegt ze.
Maar waarom? Je hebt een al broek en een trui, een shirt en schoenen, zelfs nog een net pak.
Maar nee, ze wil er niets over horen, jij moet ook in het nieuw.
Met tegenzin koop je een trui die kriebelt en een broek die niet lekker zit, maar ‘Die is hartstikke in!’ en zij kan het weten.
Als je maar naar huis kan.
Aan het einde van de dag lig je totaal gesloopt op de bank.
‘Het was gezellig hè, lieverd. We moeten vaker wat samen doen,’ geniet je vrouw na in haar nieuwe outfit.
‘Weet je schat,’ zeg je ‘morgen speelt het eerste van B. tegen A. zullen we daar dan gezellig samen heen?’
‘Hè get nee, je weet toch dat ik niet van voetbal houd. Waarom ga je niet met X, die heeft er nog verstand van ook. Ik denk dat ik morgen een dagje op de bank ga met een goed boek.’
Verbijsterd staar je haar aan.
Je zult maar man zijn……

Advertenties

10 gedachtes over “Stel je voor, je bent een man….

  1. Ach, de arme man..toch lief dat hij mee is gegaan. Gelukkig houd Chris niet van voetballen, en vind het wel leuk om mee te gaan winkelen..tenminste dat neem ik aan, ik hoor hem nooit protesteren. 🙂

  2. whahahaha, leuk logje!
    Gelukkig is die niet van toepassing hier. Vrouwlief houdt immers zelf niet zo van dat lange shoppen, ik zou zelf nog eerder geduld oefenen bij het uitzoeken van een leuke outfit voor haar…
    En ja, ZIJ gaat wél mee naar het voetbal!…. ;-))

    Groetjes,

    Billy

  3. Raak!
    M.U.V. mijn man, die gaat wel gezellig mee, en haalt mij dan over om maar meteen veel voor mezelf te kopen, als ik met mijn dochters ga shoppen zijn de gekochte spulletjes altijd voor de kinderen….

  4. Heel herkenbaar! Toch proberen we telkens beiden te genieten van elkaars liefhebberijen. En anders toch maar alleen of met iemand anders die het ook leuk vindt. Het klinkt zo standaard : zullen wij iets leuks gaan doen? Terwijl het eigenlijk om ikke gaat.

  5. Hahaha, heel herkenbaar! Ik krijg die man van mij niet eens meer mee tegenwoordig. Vroeger lukte het nog wel eens maar het is nu al heel lang geleden. Ik vind het ook niks want ik voel me al schuldig als ik naar een broek of trui kijk als we zomaar eens op een vreemde markt of in een vreemd winkelcentrum lopen, zijn gezicht spreekt namelijk boekdelen, al zegt hij dat ik maar rustig moet kijken…
    Typerend geschreven weer, ben jaloers op je schrijfstijl, zo leuk!
    Zonnige groetjes!

  6. Leuk geschreven ,ik herken het allemaal .Toen mijn man nog leefde ging hij ook wel eens mee ,maar echt leuk vond hij het niet .
    Fijn weekend
    Liefs id@

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s