Een overgangsfase van formaat

De vaste volger van dit blog heeft het vast wel gemerkt: er wordt veel minder gepost dan voorheen.
En dat heeft natuurlijk zijn redenen.
De laatste maanden zit ik namelijk niet zo goed in mijn vel. Dat heeft redenen, waar ik hier niet verder op inga, maar daarnaast wijt ik het ook aan de overgang.
Het grote taboe, waar vaak lacherig over gedaan wordt. O ja, ook door mij, moet ik beschaamd toegeven.
Eigenlijk is dat ook niet  zo vreemd, want er wordt maar weinig over deze periode gepraat.
Tot voor kort had ik eigenlijk geen benul wat het allemaal behelsde. Natuurlijk: de opvliegers en nachtelijke zweetbuien, dat was bekend.
Maar wist ik dat je je tijdens zo’n opvlieger hondsberoerd kan voelen? Je hart uit je lijft lijkt te bonken, je hoofdhuid zich samentrekt en je zomaar een geweldige paniekaanval kan krijgen? Dat je helemaal geen zin meer hebt in verplichte nummers als verjaardagen en feestjes? Je zomaar uit je vel kan springen omdat je het helemaal zat bent. Dat je je ineens vreselijk eenzaam en onzeker kan voelen? De dagelijkse zorg voor man en kinderen je teveel lijkt?
Dat had niemand mij verteld.
En toch speelt dit op dit moment allemaal.
Ik heb het geluk dat ik een man hebt, die het maar over zich heen laat komen, die een arm om me heen slaat als ik het nodig heb en flink afstand neemt als ik het vreselijk warm heb.
Dat ik kinderen heb, die me er best mee pesten, maar het toch ook wel een beetje zielig vinden.
Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel en heb ik best nog genoeg plezier in het leven. Er wordt hier nog heel wat afgelachen.
Er tegenop zien dat ik ouder word, doe ik niet. Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar de volgende levensfase, ook die tijd zal vast weer mooie dingen in petto hebben.
Al met al een fase waar ik, en miljoenen vrouwen met mij, doorheen zal moeten.
Vandaar dit log. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor jou, je moeder, zus of collega, want de overgang daar is niets lacherigs aan.

About these ads

23 gedachtes over “Een overgangsfase van formaat

  1. —> opent de armen voor een hartverwarmende knuffel naar keuze : op afstand vanwege de hitte of zeer nabij om letterlijk warmer van te worden…

    Ken je die reclame van Roosvicee? “komt wel goed schatje” ;-) -x-♥

  2. Lieve Hanneke je slaat de spijker volledig op zijn kop, door de overgang kan je leven behoorlijk anders verlopen dan je graag zou willen, en je soms niet meer de controle over je eigen lichamelijk en geestelijk vermogen hebt!….wat moet je soms je best doen om van het negatieve gevoel en positief gevoel te maken hè…..
    Erg goed van je om dit in een blog zo onder de aandacht te brengen.
    Heel veel sterkte, en koester de mensen om je heen die je op wat voor manier dan ook hier doorheen “sleuren”…..er komt een tijd dat het voorbij is…..

    Liefsss, Hanny

  3. Hanneke, ik heb het gelukkig gehad, ik ben nu officieel een oude vrouw. En weet je ik voel me weer tien jaar jonger als toen ik in de overgang zat. Kortom, nog ff doorzetten en je zult verbaasd zijn hoe goed je je voelt als het voorbij is.
    Famosan van dokter Vogel! Helpt echt meisje.

  4. Oh oh, het is me wat… Natuurlijk gebeuren er in ieders leven dingen die niet te voorspellen zijn en je leven op je kop kunnen gooien. En inderdaad, de overgang hoort daar ook bij! Destijds, zo’n 20 jaar geleden toen het bij mij begon (ja, was erg vroeg) heb ik mezelf bezworen dat ik mijn leven er niet door zou laten beheersen. Natuurlijk heb je niet alles in de hand, maar positief denken en hopen dat het allemaal niet te lang duurt helpt wel. En lieve mensen om je heen die in ieder geval proberen je een beetje te begrijpen… En Ymea… toch ook wel een poosje!
    Houd je taai meissie!

  5. Mij hoor je niet lachen hoor. Ik snap het heel goed. En trouwens, na een aantal artroseaanvallen ben ik ook aardig op mijn leeftijd gewezen. Dus het is niet hetzelfde maar het leidt wel tot meer begrip. Misschien kun je er nog een paar mooie verhalen overschrijven.
    Niet naar school en toch overgangsverhalen zou een aardige titel zijn. Ach, ik klets maar wat.
    Sterkte Hanneke.

  6. ik merk zelf dat ik sinds m’n vijftigse het fysiek veel minder goed aanvoel
    En ik snap volkomen dat het voor een vrouw ook wel niet plezant is om die overgang te beleven
    Maar met zo’n gezin en vriendenbende sla je je er wel door. En om het van je af te schrijven, zijn wij er ook nog… ;-)

  7. Ik kwam er pas bij een maatschappelijk werkster achter dat inderdaad paniekaanvallen en nog meer dingen die je ook opnoemt te maken kunnen hebben met de overgang. Ik dacht echt een beetje doorgedraaid te zijn. Gelukkig gaat het ook weer over, heb er verder niet zoveel en gelukkig niet zolang last van gehad en nu alleen maar het gemak.

  8. Oh jee, ik heb er toen ook zo tegenop gezien, maar voor ik er erg in had, was die tijd ineens weer voorbij. Ik behoor tot de weinige gelukkigen die vrijwel geen problemen heeft gehad. Ik wens je heel veel sterkte de komende jaren. Ja, jaren! Die periode kan namelijk zo’n 10 (tien) jaar duren. Wel blijven schrijven in die tijd, hè!

  9. Ik herken het Hanneke, ik begon al op mijn 40e. Nu word ik 50 en de ongemakken zijn nog niet voorbij :-( Hopelijk ben jij er snel doorheen! Dikke knuffel!

  10. Pfff ik heb nu al slapeloze nachten en wordt pas 41…. Ik Wacht maar af wat komen gaat….En…..laat je niet gek maken door die stomme hormonen…die kan jij e het wel de baas ;) Sterkte….en zoek elke dag naar dat ene geluks/ mooie momentje

  11. Wat een goed en herkenbaar blog, precies beschreven zoals het is, veel sterkte ermee hoor. Wie weet ben je er sneller vanaf dan je denkt.
    Tja, waarom de overgang zoveel perikelen met zich meebrengt, daar zal nooit een antwoord op worden gegeven (denk ik)! Mijn overgang is sinds 2 jaar definitief voorbij, heb wel 6 jaar lopen zuchten en zweten enzo!
    Groetje van Henny Breedijk.

  12. Ohhh
    Zo herkenbaar!

    Wat ben ik blij dat ik een Hulk ben, zeg!
    Sterkte en een extra HEERLIJKE WARME HARTELIJKE HOT HULK KNUFFEL van mij !

  13. De overgang…….gelukkig is het maar een fase want dat betekent dat het een begin en een einde heeft……dus het gaat vanzelf weer over…..maar wat je er dan voor terug krijgt?

    Heel veel sterkte met deze, niet altijd plezierige bezoeker!

  14. Hoi “zus”!! Dat is wel toevallig dat wij over hetzelfde onderwerp een log hebben geschreven, leuk!! Tja meid, lacherig of niet…iedereen kan mij de rug op, het is gewoon iets wat bij het leven hoort en waar wij niet om vragen, ofwel? Nee meid, respect voor ons lijf en wij rooien het wel!!! Een dikke overgangsknuff hoor!!

  15. Bij mij werd ergens rond mijn 43 met spoed mijn baarmoeder verwijderd. Iedereen riep: pfff… nu begint de ellende. Opvliegers, stemmingswisselingen, het zou er allemaal aan zitten te komen. Maar het ging mijn deur volledig voorbij. Ik ben een zeer bevoorrecht mens als ik die verhalen zo af en toe lees…Sterkte ermee!

  16. O jee, jij ook al?! Sterkte hoor Hanneke. En een afkoel knuffel. :-)
    Toen het bij mij begon zat ik nog thuis en was maar wat blij dat er een baantje op mijn pad kwam want ik voelde me depressief worden. Maar paniekaanvallen, die had ik gelukkig niet.

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s