‘Gooisch’

Afgelopen zaterdag was ik bij de kapper. Even het grijs bijwerken.
Een heerlijk moment voor mezelf. Drie kwartier in de verf, met een cappuccino en een boekje erbij.
Ik heb altijd een leesboek bij me, maar de kapster duwde me dit keer een tijdschrift in de handen.
‘Nieuw,’ zei ze ‘lijkt me een leuk blad.’
Ik bekeek het en herkende de “Gooisch”.
Op de voorkant van het eerste nummer prijkte een paar maanden geleden een kleine Norfolk terriër. Precies onze Rizzo. Vandaar dat het toen mijn aandacht trok.
Nu was dus het tweede nummer uitgekomen.
Ik bladerde er wat doorheen en merkte al snel dat het een blad was voor Gooische vrouwen, niet verwonderlijk natuurlijk met zo’n titel.
Er stond een artikel in over een mevrouw die zevenhonderd paar schoenen in de kast had staan en nog lang niet uitverzameld was. Verder foto’s van overdadige tuinfeesten, rally’s met dure auto’s en een reportage over de meest trendy (lees: luxe en extreem dure)  vakanties.
Halverwege kreeg ik er genoeg van en had ik last van plaatsvervangende schaamte.
Wat een overdaad en gebakken lucht. De indruk werd gewekt dat dit de normaalste zaak van de wereld is. En dat terwijl iedereen moet inkrimpen en de rijen bij de voedselbanken steeds langer worden.
Het lost natuurlijk niets op, als die mevrouw ineens geen schoenen meer koopt, of wanneer je een champagnefeestje minder geeft en misschien zijn deze Gooische mensen wel heel gul naar minder bedeelden, maar ik vond het gewoon een ongemakkelijk blad.

About these ads

24 gedachtes over “‘Gooisch’

  1. Hoi Hanneke.
    Is je haar mooi geworden?
    Ik zou zo’n blad weer terug leggen en mijn boek weer pakken
    Als ze het weer doet zou ik zeggen ik heb een mooi boek dankjewel.
    Groetjes Rinus

  2. Ja Hanneke, ook ik erger me bont en blauw aan het feit dat men steeds maar meer en mooier wil. Plato schreef er ook al een logje over. De “meermens”, gelukkig ben ik een “deelmens”.
    Mooi logje Hanneke!

  3. Die bladen zijn altijd zo over de top..
    In mijn pauze op mijn oude werk las ik wel eens van die bladen. Dan zie je een leuke jurk, prijs €200,-. Sorry maar daar kan ik 3 á 4 jurkjes van kopen..

    Liefs!!

  4. die vrouwen die zich zo’n bestaan als Gooische vrouw kunnen permitteren smullen natuurlijk van zo’n kitscherig blad.
    Ik hou meer van eenvoud en ernstige vriendschappen…

    Groetjes!

  5. Ik ken het blad niet, kan er dus ook niet over oordelen. De meeste bladen zijn trouwens gevuld met gebakken lucht, hebben niets met de realiteit van het dagelijks leven te maken. Zolang er mensen zijn die die bladen kopen, blijven ze bestaan.

  6. Tja…. ik ken het blad niet, mis het ook niet, lees eigenlijk nooit tijdschriften want er staat altijd wel iets in waardoor ik last van die plaatsvervangende schaamte ervaar….. en ja (consu-)minderen moet iedereen….zegt men….. maar men zegt er niet bij wie men met iedereen bedoelt…. wat Gees / Plato ook al schreef, daar pas ik prima bij (aan)

  7. Voor mij hoeft dit ook niet zo. Ik heb een keer een dvd gekregen over Laren. Bekeken tot een vrouw zei: nee hoor, we zijn heel gewoon hier onder elkaar. Ik praat gewoon met de loodgieter. Toen haakte ik af. Vreselijk volk. Groot gelijk dat je het blad opzij legde.

  8. Het zou mijn blad ook niet zijn hoor. Zoals je al zei je geneer je gewoon dat andere mensen zo leven en er zoveel armoede is aan de andere kant. Of ze zo gelukkig zijn met al die spullen dat weet ik dan ook weer niet het lijkt met soms ook wel een schijnwereld Geef mij maar een cappuccino bij de Hema met een leuk gesprek erbij.

  9. Oh, heerlijk bij de kapper, dat doe ik ook zo graag. Ik heb ook altijd een eigen boek bij me. Al die bladen en dan vooral die roddelbladen vind ik helemaal niets. Zo’n blad als jij kreeg zou ik dus ook nooit lezen, want dan word ik toch een beetje boos over zoveel verspilling.

  10. Goed scherp blog! Dat blad zouden ze alleen in het Gooi moeten verkopen! Voor mij zijn het onzinbladen, wat je zegt… je krijgt inderdaad a la minuut last van plaatsvervangende schaamte.

  11. Ik deel je conclusie Hanneke. Ik vraag me wel eens af of deze categorie mensen begrijpt hoe het moet zijn om in de rij te staan voor eten of om ergens je hand op te moeten houden.
    De maakbare samenleving van Rutte is niet mijn wereld. Die van mij bestaat nog steeds bij de gratie van solidariteit met mensen die minder geluk hadden dan anderen. Maar dat lijkt tegenwoordig wel een vies woord. Het is ingehaald door woorden als targets, pro-activiteit en afrekencultuur,
    Sorry, ik moest het gewoon even kwijt.

  12. Ik lees zulke bladen niet hoor, net als al die roddelbladen.
    Las vanmorgen wat leuks….’ waar je ogen niet waren, moet je mond niet praten’ .
    Misschien moeten die bladen daar maar eens aan denken, voor ze iedereen over de hekel halen.
    En laat die goosie vrouwtjes….als die ooit terug moetyen naar ‘ gewoon’ dan vergaat hun wereld..te zielig toch!!
    Ik blijf wel mezelf, er zijn genoeg anderen!!

    fijne dag…lieve groetjes Carla.

  13. Ik lees haast nooit bladen. Soms een Libelle of een Margriet. Mis niks aan dit blad zo te lezen.
    Mijn grijze haren laat ik lekker grijs zijn en mijn kapper werkt alleen op afspraak. Zit er dus nooit lang. ;-)

Zeg het maar:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s